W piątek przyjechali chłopacy na kolejne weekendowe warsztaty z techniki biegu. Tym razem dołączył Antoni (Anton) z Gdańska i Łukasz z Częstochowy. Mamy powoli kontakty na wszystkich krańcach Polski. Koło południa zadzwonił do mnie Anton, że jest już w Tucznie, na Leśnej, ale nas nie widzi. Okazało się, że wszystko się zgadzało, był las i jezioro, tylko to było nie to Tuczno. Antek dojechałam do Tuczna koło Wałcza, nasze jest koło Swarzędza 😉 Wsiadł więc ponownie w auto i za 1,5h był u nas.

Na początek spacer nad jezioro, podczas którego yacool już obserwował chłopaków i komentował ich sylwetki. Łukasz nieźle pływa kraulem i chętnie udzielał yacoolowi wskazówek w wodzie. Chwilowo rekord trasy, 2′ na 150 m na drugi brzeg jeziora należy do Skoora. Ale widząc jaki poziom pływacki prezentują przyjeżdżający do nas biegacze jest szansa na poprawę tego wyniku.

Po południu dołączył do nas Amadi i chłopacy po rozluźnieniu w ćwiczeniach Feldenkreisa i rozgrzewce – kręceniach ramionami, przywiedzeniach i innych poszli na trening. Wrócili po godzinie, w czasie której zrobili naszą 3 kilometrową pętlę.

Wieczór spędziliśmy na rozmowach o bieganiu i życiu. Po 21 byliśmy wszyscy nieźle zmęczeni, ale czekaliśmy jeszcze z kolacją na Roberta z projektu Sub9. Robert ze Zgorzelca dojechał przed 22. Siedliśmy gromadnie do stołu. Anton przywiózł pyszny chleb bananowy domowej roboty ( uśmiech w kierunku żony), Robert wyciągnął z torby duży słoik powideł śliwkowych własnej produkcji. Genialne!
Po kolacji każdy znalazł sobie kąt do spania. Ci dla których zabrakło łóżek napompowali materace i rozłożyli karimaty. Ułożyli się na podłodze niczym w murzyńskiej chacie i poszli grzecznie spać. Zanim zasnęłam usłyszałam jeszcze głośne chrapnięcie. Rano nikt się do niego nie przyznał, zwalili na Sudana.

Artykuł III warsztaty z techniki biegu dz.1 pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Wczoraj przyjechał do nas ze Zgorzelca Robert. Spotkaliśmy się na stadionie. Robert stwierdził, że stadion wygląda trochę jak stadion w Iten, gdyby jeszcze żużlowa bieżnia była w kolorze kenijskiej ziemi, a na trawiastym środku pasły się owce. Niestety przez ambitne plany rozbudowy klimat Kamariny w Kenii przepadł bezpowrotnie…

Najpierw zrobiliśmy z Robertem rozgrzewkę w truchcie. Potem ja robiłam swój trening powtórzeniowy, a yacool wziął Roberta w obroty. Zaczęli standardowo od koordynacji w staniu. Robert pilnie odrobił zadanie domowe, nie miał problemów z tymi ćwiczeniami. Potem była nauka „marszu menela”. Okazuje się, że to wcale nie jest takie łatwe. Robert śmiał się, że żona już mu mówi, że chodzi jak pajac (sprężynując), ciekawe co powie na nowy styl menela.

Po treningu przyjechaliśmy do naszego Iten. Pogadaliśmy o tym i tamtym. Chłopaki planowali wyjście na drugi trening, bardziej biegowy.

Yacool stwierdził, że najpierw musi przygotować Robertowi buty. Wziął nóż i kombinerki i wyciął plastiki z Najków. Kolega Skoor przysłał nam stryda do testów, urządzenie mierzące poziom sprężystości. Chłopaki chcieli go przetestować i sprawdzić jego wskazania. Poszli pobiegać. Wrócili po godzinie. Stryd pokazał jakieś zwariowane wartości. O ile u Skoora oscylował w granicach 10-12 kN/m, to u Roberta 25-30 kN/m. Dziś ja go założę i zobaczymy co mi pokaże. Prawdopodobnie trzeba by go było najpierw porządnie skonfigurować z naszymi wzrostami i masą, by odczyty były racjonalne. Póki co szkoda nam na to czasu, traktujemy to bardziej jako gadżet.
Na obiadokolację yacool usmażył nam chapati, ja zrobiłam do tego duszone warzywa, zapiliśmy delikatnie małym piwkiem. Potem długo jeszcze gadaliśmy, chłopaki analizowali zrobione tego dnia nagrania.

Jest 9 rano. Po wczorajszych treningach Robert mocno czuje pośladki. Yacool przygotowuje go do dzisiejszych sesji. Najpierw masaż pleców, potem pulsing, wymachy ramion i nóg, trochę ćwiczeń pobudzających i rozciągających pośladki, następnie aktywny marsz, a na końcu ruszymy pobiegać. Na dworze prawie 15 stopni, słońce i śpiew ptaków. Poza tym las i cisza.

FORUM DYSKUSYJNE

Artykuł Spotkanie w Iten pochodzi z serwisu parawruch.pl.