Przylądek Dobrej Nadziei, pierwotnie nazwany przez Holendrów Przylądkiem Burz. U jego wybrzeży jest zatopionych wiele statków, którym nie udało się go bezpiecznie opłynąć. Jesteśmy w Kapsztadzie w lipcu, czyli tutejszą zimą. Dzień jest krótszy niż w grudniu, ale pogoda nam sprzyja. Choć Kapsztad potrafi być kapryśny i nawet latem zdarzało się, że serwował nam cztery pory roku jednego dnia.
Wyjechaliśmy wcześnie z hotelu, by mieć czas na wszystkie atrakcje do zachodu słońca. O tej porze roku słońce wstaje tu chwilę przed 8 rano i zachodzi przed 18.
Najpierw pojechaliśmy do Hout Bay, skąd wypływają nieduże statki na pobliską wyspę zamieszkałą przez uchatki. Dawniej z tego portu wypływały statki z drewnem, hout po holendersku oznacza drewno.
Potem piękną widokowo trasą Champan’s Peak ruszyliśmy dalej. Z drogi zachwyciła nas plaża, długa i szeroka – Nordhoek Beach. Jestem tu z grupą, dla której wyjazd zorganizowany został „na zamówienie”. Więc, gdy uczestnicy chcą w trakcie dnia coś dodać, zamienić, etc to tak robimy. Wyjazd prywatny daje większą możliwość modyfikacji wyprawy w trakcie jej trwania. Zeszliśmy na plażę i poszliśmy zamoczyć stopy w Oceanie Atlantyckim. Niektórzy wskoczyli się zanurzyć w zimnej wodzie, miała ok 14 st.
Pingwiny na plaży Boulders Beach wygrzewały się w słońcu.
Zjedliśmy lunch w jednym z najstarszych miasteczek w RPA, Simon’s Town, gdzie trzyosobowy zespół śpiewał muzyczne szlagiery na żywo. Super klimat i pyszne jedzenie 🙂.
Na Przylądku poszliśmy do latarni morskiej i potem pięknym widokowo szlakiem zeszliśmy na drugą jego stronę, do wybrzeża, gdzie stoi tablica z napisem Cape of Good Hope. Po drodze szybko jeszcze zboczyliśmy na jedną z plaż, pusta, wśród wysokich klifów z głośno grzmiącymi falami. Po drodze pasły się największe z antylop elandy i strusie. Było cudownie!
Na koniec dnia, na sam zachód słońca podjechaliśmy do miasteczka Scarborough. Hippisowki klimat, surferzy na falach, domki rozrzucone na zboczach z widokiem na ocean. Siedzieliśmy na skałkach patrząc na zachodzące słońce autentycznie urzeknięci pięknem przyrody.

Artykuł RPA – Przylądek Dobrej Nadziei pochodzi z serwisu parawruch.pl.

6.00 rano wyjechaliśmy otwartymi jeepami na całodzienne safari po Parku Krugera w RPA. Dopóki słońce nie weszło wyżej na niebie było naprawdę zimno. Jechaliśmy w ciepłych bluzach, kurtkach, czapkach na głowie. Dodatkowo nasz kierowca dał nam ciepłe koce do przykrycia się. Przydały się na pierwsze 2h jazdy po buszu.
Rozgrzał nas nosorożec, który dosłownie wyszedł nam na drogę przed nosem. Nic go nie przebiło 🙂 choć słonie z młodymi też wzbudzały zachwyty. Polowaliśmy jeszcze na lamparta i lwy. Tym razem nie udało się ich wypatrzeć. Podczas tej podróży odhaczyliśmy w sumie czwórkę z Wielkiej Piątki. Lwy widzieliśmy kilka dni temu w Chobe w Botswanie. Więc na dobrą sprawę zabrakło lamparta, który dziś sprytnie się przed nami chował.
Ale w końcu safari, to game drive, zabawa z naturą i lekcja cierpliwości.
Było pięknie.

Artykuł RPA – Park Krugera pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Afryka to nie kraj! I nic lepiej tego nie obrazuje niż moja obecna podróż. Kolejnego dnia po przylocie do RPA zwiedziliśmy jedną ze stolic tego kraju (a ma trzy!) – Pretorię. Przejechaliśmy ulicami dość zapuszczonej dziś dawnej dzielnicy biznesowej. Zobaczyliśmy olbrzymi pomnik Nelsona Mandeli na tle Budynków Unii (siedziby prezydenta i rządu), stary dom dawnego burskiego prezydenta Paula Krugera z czasów wojen anglo-burskich. Zwiedziliśmy też olbrzymi pomnik Vortrekkerów, jeden z najważniejszych zabytków dla Afrykanerów. I ruszyliśmy na północ. Pod wieczór dojechaliśmy do pięknie położonego hotelu w Graskop. Pojechaliśmy na steki do dobrze już mi znanej knajpy w centrum miasteczka, dawniej ogarniętego gorączką złota. Szkoda, że nie ma filmów odpowiadających o tych czasach. Bo klimat i historie tego miejsca są niczym te na amerykańskim Dzikim Zachodzie.
Dzisiejszy dzień i podróż przez Panorama Route zachwycił każdego z nas! Mimo, że widziałam te widoki już któryś raz, także nie mogłam oderwać wzroku od krajobrazów jak z pocztówki. Kanion rzeki Blyde, trzeci największy na świecie i pierwszy najbardziej zielony. Słynna formacja „Three Rondaveles”, czyli trzy wysokie, okrągłe góry przypominające okrągłe zuluskie chaty.
Formacje skalne – Burke’s Luck Potholes, wyżłobione przez wodę w skale okrągłe otwory. Ironicznie nazwane „szczęśliwymi dziurami Burka”, choć on poświęcił całe życie na szukaniu złota i go nie znalazł. Po jego śmierci inny poszukiwacz w pobliżu trafił na złoto…
God’s Window – okno Boga, otwarta przestrzeń, gdzie przy dobrej widoczności, zwłaszcza nocą, można dostrzec światła oddanego o 200km w linii prostej Maputo, stolicy Mozambiku.
Zjechaliśmy też windą na dno wąwozu Graskop i pospacerowaliśmy wzdłuż bujnej roślinności lasu deszczowego.
Na koniec dnia dotarliśmy do naszego campu w buszu. Jutro czeka nas kolejne safari.

Artykuł RPA – Pretoria | Panorama Route pochodzi z serwisu parawruch.pl.