edit:
Ostatecznie uzbieraliśmy 735 złotych. Wysyłamy kasę Meshackowi. Wielkie dzięki za odzew i wsparcie.

15.12.2021

edit:
Udało nam się uzbierać 560 złotych. Wielkie dzięki. Akcja trwa do niedzieli (19.12).

13.12.2021

Wczoraj napisał do mnie Meshack (na filmie biega w białej czapeczce), nasz mieszkający w Iten kenijski przyjaciel i przewodnik. Meshackowi kończą się ostatnie buty do biegania i prosi nas o wsparcie. Znamy się już od 6 lat. Za każdym razem przywoziłem i zostawiałem mu swoje buty. Niestety w tym roku nie pojechaliśmy do Kenii. Obiecałem mu, że spróbujemy zrobić zrzutkę i jeszcze w grudniu wyślemy mu kasę, żeby sobie coś kupił. Dzięki Meshackowi poznałem wielu innych biegających Kenijczyków, w tym niebieskiego Keniola. W dużej mierze dzięki niemu mogłem prowadzić swoje badania, robić doświadczenia i nagrywać filmy, które możecie oglądać. Jestem mu za to bardzo wdzięczy, bo bez jego pomocy tam w Kenii, wszystko trwałoby znacznie dłużej, albo nie wydarzyłoby się wcale.

Jeżeli inspiruje Cię moja działalność, korzystasz z informacji tu zawartych i chcesz pomóc, to wpłać dowolną kwotę na poniższe konto:
15 1140 2017 0000 4402 1191 1882
W tytule wpisz „buty dla Meshacka”

FORUM DYSKUSYJNE

Artykuł Buty dla Meshacka pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Bieganie powięziowe, czyli z wykorzystaniem elastyczności tkankowej jest rzadkim zjawiskiem. Zazwyczaj do przemieszczania się wykorzystujemy klasyczny wzór ruchu oparty na pracy ekscentryczno-koncentrycznej mięśni, jedynie z domieszką elastyczności tkankowej. Innymi słowy każdy trochę sprężynuje, jeden bardziej inny mniej, ale generalnie bieganie czysto powięziowe jest poza naszym codziennym doświadczeniem.

Klasyczne bieganie jest też nazywane metabolicznym, gdzie w każdy ruch trzeba włożyć pewien wysiłek. Taki bieg jest energochłonny i limituje go stres metaboliczny. Z kolei bieganie powięziowe można nazwać niemetabolicznym, a więc będzie się cechować ekonomicznością pracy. Natomiast limituje je stres przeciążeniowy. W rzeczywistości na zmęczenie będą miały wpływ oba rodzaje stresu, jednak z różnymi proporcjami w zależności od sposobu poruszania się.

Dla większości ludzi bieganie powięziowe jest nieintuicyjne. Nie rodzimy się z umiejętnością sprężynowania. Nieliczne wyjątki prezentowane w nagraniu, tylko potwierdzają regułę. Na filmie widać bieg Joruma Lumbasiego Okombo w niebieskiej koszulce, którego nazywamy niebieskim Keniolem i Sebastiana Nowickiego. Bezpośrednie porównanie nie pozostawia wątpliwości. Przed Sebastianem jeszcze sporo pracy nad techniką biegu, której celem jest bieganie z większym udziałem powięzi. Niebieski Keniol jest asymetryczny. W jego ruchu też jest potencjał do poprawy, choćby poprzez lepsze ustabilizowanie obręczy barkowej. Niemniej jego bieg jest dla nas inspiracją do poszukiwań metod treningowych prowadzących do biegania powięziowego.

Artykuł Bieganie powięziowe (1) pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Artykuł Diagonalsy pochodzi z serwisu parawruch.pl.