Znów możemy wrócić na biegowe, leśne ścieżki. To przypomniało mi nasze treningi w Kenii i tamtejszy las. Panuje w nim zdecydowanie wyjątkowy i niemal magiczny klimat. Znajduje się w nim mnóstwo biegowych tras, a teren jest mocno pagórkowaty. W lesie można zrobić spokojne długie wybieganie, ale i mocny krosowy trening czy zabawę biegową. Biegając mijały nas grupy kenijskich biegaczy. Po treningu wstąpiliśmy do Daniela, a obozowicze mieli okazję zobaczyć typowy dom kenijskiego biegacza. Daniel i jego kolega zaparzyli nam po kubku pokrzepiającego po ciężkim treningu czaju. Obowiązkowo z dużą ilością cukru 😉

Artykuł Bieganie po lesie pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Zbliża się czas naszego wyjazdu z Iten. Pogoda zrobiła się znowu super, jest ciepło, nie wieje i nie pada, przynajmniej w ciągu dnia i wieczorami. Rano potruchtaliśmy na Kamariny. Byliśmy sami na stadionie. Po drodze minęliśmy dwie, duże grupy kenijskich biegaczy szykujących się na swój trening.

Dziś wszyscy mieliśmy zjazd energetyczny. Brakowało mocy. Po kilku kółkach na stadionie zrobiliśmy trening techniczny. Mobilizowaliśmy biodra, a potem chętni zrobili parę przebieżek. Yacool ponagrywał nas do późniejszych analiz.

Janek poszedł rano sprawdzić stan prac w restauracji Nancy. Koniecznie nalegała, żebyśmy przyszli na lunch, na 14 na chipsy masala. Są to frytki doprawione specjalnymi przyprawami. Czekaliśmy prawie godzinę, ale było warto. Były pyszne! Nancy przygotowała dla nas stoliki na dworze, czuliśmy się jak na działkowym grillu. Słońce mocno paliło. Nancy miała dla mnie i dla Ady niespodziankę. Dostałyśmy kolorowe chusty. Nancy zawiązała mi ją wokół bioder. Bardzo mi się podoba i na pewno przyda się na wybrzeżu.

Na podwórku czekał na nas zwierzyniec. Tęsknimy za naszym Sudanichem i to taka namiastka naszego pupila. Owca Maciek nie odstępuje Janka na krok. Musimy uważać, bo rozpędza się i wbiega nam do domu. Mimo ostrych krzyków matki owcy, która wyraźnie przywołuje swoje dziecko do porządku i bacznie kontroluje jego spoufalanie się z nami.

Jutro o świcie jedziemy na ostatni trening na stadionie w Tambach. Potem szybki lunch u Nancy i przejazd na lotnisko w Eldoret. Przelot i nocleg w Nairobi. W środę rano część ekipy wraca do Polski, a my z Michałem lecimy jeszcze na parę dni wypoczynku na wybrzeże.

Artykuł Ostatni trening na Kamariny pochodzi z serwisu parawruch.pl.