24.01

Nad ranem obudziło nas najpierw nawoływanie muły, a potem przeraźliwy ryk osła. Makgajwer trzyma dyscyplinę i poszedł rano pobiegać. Zrobił wzdłuż wybrzeża 11 km. Trudno się tu biega, raz że jest duszno i gorąco, a dwa że nie ma ścieżek biegowych. Wrócił, gdy my kończyliśmy już śniadanie. Po treningu chciał odpocząć, my natomiast popłynęliśmy do Shella, pobliskiej wioski, gdzie jest piękna plaża.

Dzień spędziliśmy nad oceanem. Bartek zrobił swoją ponad dwugodzinną sesję jogi, yacool porobił swoją. My się opalałyśmy i pływałyśmy. Ponieważ na plaży dość mocno wiało, Janek wymyślił patent, by nie zwiewało nam ręczników. Pozbierał z plaży kokosy i napełnił je piaskiem, po czym przygniótł nimi rogi ręczników.

Wczesnym popołudniem poszliśmy wgłąb wioski poszukać jakiejś knajpki na lunch. Uliczki są tu wąskie jak w Lamu, ale znacznie czystsze. Jest tu sporo domów, w których mieszczą się ekskluzywne hotele i apartamenty. Podobno 30% zamieszkujących Shella ludności to Europejczycy, którzy mają tu swoje prywatne wille. Na jednej z uliczek zaczepił nas mężczyzna. Zapytał dokąd idziemy, a gdy usłyszał, że szukamy miejsca gdzie możemy coś zjeść zapytał czy wiemy kim jest. Oczywiście nie mieliśmy pojęcia. Wtedy przedstawił się jako Ali Samosa i powiedział, że ma swoją restaurację i zaprasza nas na wegetariańskie samosy. W ręku miał książkę gości, do której wpisali się jego wcześniejsi goście chwaląc dobrą kuchnię i miłą atmosferę. Prowadził nas wgłąb osady, a my zaczęliśmy się zastanawiać czy to dobry pomysł,by podążać za nim. Przez na w pół otwieraną bramę weszliśmy za nim na podwórko, a następnie po schodach poprowadził nas do mieszkania. Wewnątrz stały nakryte obrusem stoły. Ali przyniósł nam sok z tamaryndowca. Był słodko kwaśny, bardzo ciekawy smak. Za chwilę przyniósł samosy i chapati oraz fasolę. Samosy i chapati były świetne. Po jedzeniu odprowadził nas na wybrzeże, szedł do meczetu na modlitwę. My zaszliśmy jeszcze do restauracji nad brzegiem oceanu na kawę.

Do Lamu wracaliśmy ze znajomym kierowcą łódki chwilę przed zachodem słońca. Przy naszym guesthousie kobiety piekły ziemniaki i małe falafele. Kupiliśmy wszystko co miały akurat przygotowane. Wieczorem poszliśmy jeszcze na kolację. Michał zaprowadził nas do ładnej restauracji, połączonej z hotelem, gdzie były serwowane pyszne, świeże soki i grał zespół na żywo, muzykę suahili. Później wstąpiliśmy do lokalnej knajpki, w której wcześniej Makgajwer był na obiedzie. W restauracji nie było prądu. Obsługujący nas mężczyzna poświecił telefonem, by pokazać nam przygotowane w garnkach potrawy. Zjedliśmy na zewnątrz odganiając łaszące się o nogi wygłodniałe koty. Zmęczeni wróciliśmy w dobrych humorach do domu.

Artykuł Ali Samosa pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Shela Beach to kilometry drobno piaszczystych, niemal białych plaż na wyspie Lamu. Wyspa leży na północnym wybrzeżu Keni, niedaleko granicy z Somalią i wchodzi w skład Archipelagu Lamu. Puste plaże, krystalicznie ciepła woda, pyszna kuchnia suahili. Wspaniałe miejsce na relaks i poznawanie innej kultury.

Artykuł Shela Beach, Lamu pochodzi z serwisu parawruch.pl.

No to wakacji ciąg dalszy. W nocy przez sen słyszałam walki ulicznych kotów, ryczenie osła i nawoływanie imama, zapewne do porannej modlitwy. Poza tym pełen spokój. Nie ma w ogóle komarów. Podobno to przez silny wiatr. Wieje niestety bardzo mocno. Ale dzięki temu może lepiej znosimy upał, dziś było znowu ponad 30 stopni. Na śniadanie Arnold, a w zasadzie jego pomocnik Adam zaserwowałał nam świeży sok z arbuza, owoce i tosty. Z jajek, płatków i omleta nie skorzystaliśmy. Próbujemy rozeznać się w tutejszych plemionach. Adam należy do Giriami. Ludzie z tego plemienia są podobno dobrzy w wielu fachach, rybołówstwie, robieniu łodzi, żeglowaniu czy biznesach. Do sylwetek biegaczy im daleko.

Po śniadaniu spacer po Lamu. Przeszliśmy się główną handlową uliczką, uważając by nie zdarzyć się z jadącymi na osłach mężczyznami. Co dziwne kobiety na ośle jeszcze nie widziałam. Uliczka pełna jest małych sklepików z podstawowymi produktami żywnościowymi i odzieżowymi i straganów z chińską tandetą. Zaszliśmy na rynek. Kupiłam kilogram passion fruits. Owoce są tu genialne. Wstąpiliśmy też do galerii z rękodziełem. Pełno w niej było pięknych rzeczy, obrazów, biżuterii, masek czy figur. Część rzeczy była zrobiona ze śmieci znalezionych na plaży, np zrobione z pianki zwierzaki. Yacool znalazł strusia. Innych rzeczy nawiązujących do biegaczy nie było.

Poszliśmy do przystani rozejrzeć się za łódką. Dziś chcieliśmy popłynąć do pobliskiej wioski, Shela, która ma piękne plaże. W Lamu plaż nie ma. Szybko pojawił się ktoś, kto zaproponował nam wodne matatu. Chwilę porozmawialiśmy i wsiedliśmy na pokład. Poza nami było jeszcze trzech chłopaków obsługujących. Przez całą drogę miło sobie z nimi gadaliśmy. Okazało się, że jutro są zawody wędkarskie na otwartym oceanie. Nasz sternik, kapitan Ramba rok temu w nich wygrał. Złowił 42 kilogramową rybę. Pokazał nam zdjęcie, była ogromna! Jutro też podejmie wyzwanie.

Płynąc do Sheli mijaliśmy na wodzie bar, można tam też odpocząć na leżakach, a nawet wynająć pokój. Po drodze chłopaki pokazali nam też łódkę, która była pływającą stacją paliw. Po niecałym kwadransie byliśmy na miejscu. Ramba zszedł z nami na ląd i zaprowadził w głąb wioski. Jego wujek ma tu hotel. Samą miejscowością byliśmy zauroczeni. Jest mniejsza niż Lamu, jest tu dużo ciszej, spokojniej. Domy są w lepszym stanie, jest tu ładniej i czyściej. Nikt nas też nie zaczepiał i nie nagabywał. Hotel okazał się bardzo ładny, urządzony w lokalnym stylu. Duże pokoje, tarasy z widokiem na morze. Super, może następnym razem tu się zatrzymamy. Postawiliśmy kapitanowi lunch, zaprowadził nas do lokalnej knajpki. Potem się pożegnaliśmy.

Poszliśmy na plażę. Woda jest boska, bardzo ciepła i bardzo słona. Popływaliśmy. Szeroka, piaszczysta plaża ciągnąca się kilometrami, zupełnie pusta. Dziś mieliśmy swój prywatny raj. Po kąpieli poszliśmy skryć się w cieniu drzew. Słońce bardzo mocno grzeje. Wiatr był coraz silniejszy, przydałby się parawan. Cali byliśmy w piasku, w uszach i we włosach miałam go chyba z pół kilo. Koło 15 zeszliśmy z plaży i poszliśmy z powrotem w kierunku centrum Sheli. Usiedliśmy w knajpie na promenadzie, zamówiliśmy soki i obiad. Spotkaliśmy też wczorajszych Masajów, rozłożyli przy plaży stoliki ze swoimi wyrobami.

Łódką wróciliśmy do Lamu. Przeszliśmy się jeszcze po miasteczku, aleją wzdłuż morza. Na końcu Lamu znajduje się sierociniec dla osłów. Trafiają do niego chore zwierzęta. Na promenadzie był też pan sprzedający słodycze, ciastka z orzeszków ziemnych i sezamu. Kupiliśmy kilka, bardzo słodkie. Natknęliśmy się też na świeże ryby, krewetki i inne przysmaki, które chłopaki obsługujący na bieżąco grilowali. Pierwszy raz w życiu zjadłam homara, bardzo mi smakował. Yacool wypatrzył też u nich swoje ulubione chappatti. Podgrzali nam je, wzięliśmy na wynos i poszliśmy dalej. Do przystani przypłynęła łódka z ubranymi na biało Muzułmanami. Śpiewając przeszli procesją obok nas.

Wiele domów ma tu pięknie rzeźbione drzwi. Nazywają je „Zanzibar doors”. Widzieliśmy stolarza, który właśnie robił jedne. Podobno Zanzibar słynie z takich drzwi. Tu przy niektórych stoją zaparkowane osiołki.

Jutro zaczyna się w Lamu lokalny festiwal. Najpierw zawody wędkarskie, a w kolejnym dniu mają być wyścigi osłów i tradycyjnych łodzi, dhow. Do tego śpiewy i ludowe tańce. Fajnie, bo będąc tu załapiemy się akurat na te atrakcje.

Artykuł Piaszczyste plaże Shela Beach pochodzi z serwisu parawruch.pl.