ruda, Autor w serwisie parawruch.pl

RPA – kto ukradł słońce?

ruda — Tue, 16 Dec 2025 10:00:29 +0000

Zakończyliśmy kolejną przecudowną podróż po niezwykłym RPA. Po wylądowaniu na Okęciu jednogłośnie wszyscy orzekli „kto ukradł słońce”? Ale nie mogło być innych reakcji skoro ostatnie kilka dni spędziliśmy w kolorowym Kapsztadzie. Choć przywitał nas słońcem, a w ciągu godziny zaprezentował wszystkie możliwe oblicza pogodowe, to z każdą chwilą było coraz piękniej.
Miasto ma niesamowity klimat. Nadmorska dzielnica Waterfront, która tętni życiem od rana do wieczora. Wielokulturowość na każdym kroku. Turyści, lokalni, Biali, Czarni, Kolorowi, Hindusi, Azjaci. Muzyka, taniec, śpiew. Genialne owoce morza. Najlepsze wina świata. Spektakularny Przylądek Dobrej Nadziei, gdzie podczas trekingu tym razem poza strusiami widzieliśmy też olbrzymie antylopy Elanda oraz karakala! Była też duża kolonia pingwinów na Boulders Beach. I rejs na oglądanie fok w ich naturalnym środowisku.
Studenckie mega klimatyczne miasteczko Stellenbosh, wizyty w najlepszych na świecie winnicach, oczywiście z degustacją wina i brandy. A na koniec przepiękny zachód słońca na Signal Hills. Ach i stopy zamoczone w lodowatym Oceanie Atlantyckim. Wycisnęliśmy z tej podróży tyle wrażeń, że więcej by się chyba nie dało. Walizki mamy pełne prezentów i pamiątek. Na nogach burskie buty. Ja nie zdążyłam się w nie zaopatrzyć. Może podświadomie specjalnie, by mieć jeszcze jeden powód na powrót do RPA… Bo to, że tam wrócę to wiem na pewno. Tylko najpierw zgram tysiące zdjęć i filmów, bo pamięć aparatu pęka już w szwach.

Artykuł RPA – kto ukradł słońce? pochodzi z serwisu parawruch.pl.

RPA – Durban i Góry Smocze

ruda — Wed, 10 Dec 2025 14:00:46 +0000

Po dniach safari przyszedł czas na cywilizację. Odwiedziliśmy Durban, największy port w RPA i jeden z największych w tej części Afryki. Zjedliśmy genialne owoce morza w jednej z knajp przy nabrzeżu i zobaczyliśmy nadmorską dzielnicę, która kiedyś była nadmorskim kurortem. Dawniej rocznie to miejsce odwiedzało nawet 20 mln turystów, w obecnych czasach ok 1mln…
Kolejny dzień to jazda przez prowincję Kwazulu Natal i fantastyczne krajobrazy. Zajrzeliśmy do ciekawego, interaktywnego muzeum, w miejscu, gdzie 1962 r patrol policji zatrzymał auto, którym podróżował „Black Pimpernel”. Taki przydomek w czasach apartheidu miał Nelon Mandela, gdy działał w podziemiu i długo wymykał się służbom apartheidu. Przydomek nawiązuje do fikcyjnego bohatera „The Scarlet Pimpernel”, który sprytnie unikał pościgu.
Po schwytaniu i procesie Mandela trafił na 27 lat do więzienia. Został uznany winnym podżegania do nielegalnego strajku oraz opuszczenia RPA bez ważnego paszportu. W kolejnym procesie uznano go winnym kierownictwa i działalności podziemnej. Mandela i współoskarżeni zostali skazani na dożywocie, a w uzasadnieniu wyroku kluczowym przestępstwem był sabotaż.
Po południu dotarliśmy do Drakensberg, czyli po naszemu w Góry Smocze. Tym razem okazały się dość kapryśne pogodowo. Po przyjeździe i lunchu postanowiliśmy iść na spacer, bo prognozy na kolejny dzień nie były zbyt optymistyczne. Zrobiliśmy całkiem fajną trasę z ładnymi widokami. A gdy wróciliśmy do naszego hotelu, wyszło piękne słońce. Wskoczyliśmy więc w kostiumy kąpielowe i z przyjemnością znaleźliśmy się na leżakach przy basenie. Przed nami mieliśmy piękną panoramę, z jednym z najwyższych szczytów – Giant Castle (3315 m n.p.m.).
Wieczorem zaczęło mocno padać i w nocy też. Rano spotkaliśmy się z naszym guidem i ustaliliśmy najdogodniejszą na te okoliczności przyrody trasę. Okazała się świetnym wyborem. Najpierw lasem, a potem otwartymi łąkami doszliśmy do sporego wodospadu. Po drodze nasz guide pokazywał nam różne zioła i rośliny, którymi miejscowi leczą kaszel, gorączkę czy ból pleców. Były też takie, które skutecznie wykorzystywano w czasie epidemii covida. W czasie naszego marszu chmury się podniosły i mogliśmy podziwiać okolicę. Na łące pasły się konie. Chętni mogą tu wybrać się na konną przejażdżkę. Może jeszcze nadarzy się okazja przy kolejnej wizycie w tym regionie…

Artykuł RPA – Durban i Góry Smocze pochodzi z serwisu parawruch.pl.

RPA – rezerwat Bonamamzi i St. Lucia

ruda — Mon, 08 Dec 2025 05:00:46 +0000

Zanim wyjechaliśmy z Eswatini zajechaliśmy do miejsca, gdzie kobiety z lokalnej społeczności mają sklepiki i sprzedają swoje wyroby. Mnóstwo pomysłów na prezenty. Mogliśmy zobaczyć jak tworzą się świeczki, ręcznie robione np. w kształcie nosorożca, czy hipcia. Zrobiliśmy szybkie zakupy i ponownie jesteśmy w RPA.
Przyjechaliśmy do prywatnego rezerwatu Bonamamzi. Zaraz obok jest Hluhluwe – iMfolozi, gdzie żyją nosorożce. Park jest szczególnie znany z ochrony nosorożca białego, ale występuje tam także nosorożec czarny. W obronie przed kłusownikami wiele zwierząt stąd przesiedlono, by obniżyć ich zgrupowanie w jednym miejscu. Dodatkowo poddaje się je dehornizacji – czyli obcina im się rogi. To powoduje, że nie są już atrakcyjne dla kłusowników. Rogi to jak nasze paznokcie, keratyna, odrastają. Potrzeba ok 18-24 miesięcy, by był sporych rozmiarów, dlatego zabieg się powtarza co około 1,5-2 lata. Jest to dość kontrowersyjna metoda, ponieważ bez rogu zwierzę jest na przegranej pozycji w walce o dominację o samicę.
Ochrona opiera się też na regularnych patrolach strażników oraz wyspecjalizowanych jednostkach anty-kłusowniczych.
Z samego rana pojechaliśmy na safari. Mieliśmy ponownie szczęście, bo spotkaliśmy mnóstwo zwierząt. Przepiękny teren parku, od gęstego buszu do otwartych przestrzeni sawanny. Były rodziny żyraf, stada zebr, nyale, impale, bawoły, które mierzyły nas wzrokiem. I był też bohater dnia, nosorożec biały. Mama, tata i młode, które ledwo było widać w wysokiej trawie. Nosorożec jest olbrzymi, to po słoniu drugie największe zwierzę lądowe. Trzeci jest w tym zestawieniu hipopotam.
Emocje i wzruszenie, to zdecydowanie nam towarzyszyło, gdy przypatrywaliśmy się tym wszystkim zwierzętom w ich naturalnym środowisku.
Wróciliśmy do naszej lodge na śniadanie i po niedługim czasie ruszyliśmy dalej. Tym razem na wodne safari. Pojechaliśmy do nadmorskiego, spokojnego i leniwego miasteczka St. Lucia. Poszliśmy przez las namorzynowy na spacer zamoczyć nogi w oceanie. Potem pyszna rybka na lunch i przemarsz główną ulicą. Po zmroku jest tu mniej bezpiecznie. Hipopotamy wychodzą z jeziora i przychodzą żerować na tutejszych trawnikach. Podobno trawa jest tu smaczniejsza niż nad brzegiem jeziora 😉
Czekał nas dziś też rejs po estuarium.
Estuarium to ujściowy odcinek rzeki, który jest szeroki i częściowo „zalewany” przez morze – czyli miejsce, gdzie miesza się woda słodka z rzeki i słona z oceanu/morza. Płynęliśmy naszym stateczkiem powoli, a kapitan opowiadał nam o ekosystemie i hipopotamach, których było tu mnóstwo. W całym rozlewisku, które zajmuje obszar około 350 km2 żyje około 800 hipopotamów i 1200 krokodyli. Jest też kilka rekinów tępogłowych, które potrafią żyć zarówno w wodach słodkich jak i słonych. Wpływają tu z oceanu, by urodzić i odchować młode w bezpieczniejszych warunkach. Gdy zrobiło powodu mniejszych deszczy poziom jeziora opada, wtedy tworzy się łacha piachu, które odcina im dostęp do oceanu. To było jeszcze inne spojrzenie na przyrodę. Mamy za sobą różne formy safari – jeepami 4×4, bush walk i teraz water safari.
Czekają nas jeszcze piękne widoki i trekking w Górach Smoczych, historia apartheidu i walki Nelsona Mandeli o równouprawnienie. I na koniec Kapsztad i jego atrakcje 😊

Artykuł RPA – rezerwat Bonamamzi i St. Lucia pochodzi z serwisu parawruch.pl.