Kolejny ciepły i słoneczny dzień w Bergen. Zaliczyliśmy ostatni spacer po mieście i starej, handlowej dzielnicy portowej Bryggen. W jednym z zabytkowych domów była informacja turystyczna, ze zdjęciami i makietą XVIII wiecznego miasta. Do portu przybił dziś duży statek rejsowy i nabrzeże pełne było turystów. W ustronnej małej kawiarence wypiliśmy kawę/ colę i poszliśmy na dworzec autobusowy. Miasto jest dość pagórkowate i zwiedzając jego różne zakamarki można trochę zmęczyć nogi.

HAUGESUND
Do Haugesund jechaliśmy bardzo komfortowym autobusem piętrowym, pachnącym nowością. Wykupiłam wcześniej bilety i miejsca na samej górze w pierwszym rzędzie, by mieć dobre widoki na trasę. Te jak zawsze w Norwegii nie zawiodły. Część podróży pokonaliśmy promem, który szybko płynął wśród małych wysepek. Na promie można było wysiąść z busa i podziwiać okolice z wyższego pokładu promu. Cała podróż z Bergen zajęła nam niecałe 3h. Szybko zameldowaliśmy się w hotelu i poszliśmy coś zjeść. Janek jest na etapie ciągłego bycia głodnym…nie jest lekko, zwłaszcza w Norwegii 😉

Jak dziecko było syte, to mogłam zapodać dłuższy spacer. Mimo pochmurnego nieba, wciąż było ciepło i nie padało. Poszliśmy na spacer poza miasto, po drodze mijając pomnik/ statuę Heralda Pięknowłosego. Był to pierwszy król Norwegii, który po zwycięskiej bitwie nad wodami Hafrsfjordu w 872r. zjednoczył wojujące księstwa w jeden naród. Upamiętnia to monument, który powstał w 1872 r., dokładnie 1000 lat po tamtych wydarzeniach. Na niewielkim kopcu postawiono 17-to metrowy granitowy obelisk. Poniżej, dookoła wzgórza stoi 29 znacznie mniejszych obelisków, które mają symbolizować ówczesne norweskie księstwa. Doszliśmy do cypla z latarnią morską i tu na dziś postanowiliśmy zakończyć. W hotelu ponownie byliśmy przed 22 idąc spać przy świetle dnia 😉

Dziś ostatni dzień w Norwegii. Tym razem poruszamy się bez wynajętego auta. Wynajem samochodu jest tu potwornie drogi, aczkolwiek komunikacja publiczna busy/ pociągi też sporo kosztują…
Tak więc planując tripy jesteśmy uzależnieni od rozkładu połączeń.
Nie chciałam już dziś ryzykować dalszych wypraw, żeby na pewno dojechać potem na czas na lotnisko. Poszliśmy więc wczorajszą trasą wzdłuż wybrzeża, Coastal Path. Tyle, że dziś doszliśmy kawałek dalej. Po drodze mijaliśmy pasące się owce. Doszliśmy też do betonowych rzeźb koni stojących w płytkiej wodzie zatoczki. Końskie głowy to były pompy naftowe. Muszę dokładnie doczytać, co symbolizują te rzeźby, ale na pewno jest to związane z przemysłem naftowym, który stanowi o bogactwie Norwegii. Swoją drogą czytałam, że z tą ropą to był spory łut szczęścia. Złoża odkryto (w 1969 r) na terenach, które Norwegii podarowała Wielka Brytania (oczywiście nieświadoma drzemiącego w tych wodach potencjału). W tamtym okresie Norwegia była jeszcze bardzo biednym krajem. Dziś jest jednym z najbogatszych i co roku rywalizuje między innymi z Danią i Szwecją o miano kraju najszczęśliwszych ludzi.

Na niewielkie lotnisko z centrum miasta dojechaliśmy autobusem w ok 30 minut. Po drodze mijając znowu zielone łąki i kolorowe drewniane domki.

Kilka refleksji z pobytu:
– Najbardziej chyba zaskoczyła mnie znajomość angielskiego dosłownie wszystkich i to angielskiego na bardzo dobrym poziomie z brytyjskim akcentem. Po angielsku mówią tu wszyscy, kierowcy w autobusach i kontrolerzy w pociągach (witają przez mikrofon pasażerów i mówią w skrócie o podróży w jęz. norweskim i angielskim), sprzedawcy w sklepach (tu często są to Hindusi, Afrykanie, Azjaci), a nawet pan pracujący na peronie w małej wiosce w górach – Myrdal.
– Po ulicach jeżdżą głównie samochody elektryczne.
– Mimo, wydawałoby się srogiego klimatu, wszędzie spotkać można olbrzymie pięknie kwitnące rododendrony.
– Jest tu schludnie i ładnie. Przy ulicach nie ma szpecących billboardów reklamowych.
– Do tej pory unikałam planowania wycieczek po Norwegii bojąc się deszczowej i zimnej pogody. Tymczasem spędziliśmy pięć dni w pięknym słońcu, a jednocześnie bez nadmiernego upału. W sam raz na zwiedzanie.
– Jest drogo, za hamburgera z frytkami i colą płaciliśmy około 100 zł, za dobrą rybę w restauracji, czy sałatkę z krewetkami ok 120-150 zł. Z drugiej strony rok temu w Chorwacji prawie spadłam z krzesła jak zobaczyłam rachunek za obiad…
Mając wynajęte mieszkanie można żywić się taniej, w markecie kupując składniki lub gotowe dania mrożone (pizza czy danie „na patelnię” to cena ok 30 zł).

Norwegia okazała się dla mnie hitem. Po latach jeżdżenia do krajów Morza Śródziemnego, myślę, że to będzie kierunek na kolejne wyjazdy 🙂

Artykuł Norwegia – Haugesund pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Bergen nazywane jest bramą do norweskich fiordów. Posiłkując się wskazówkami w necie zaplanowałam jednodniowy trip.
O 8 rano ruszyliśmy pociągiem z Bergen do Myrdal. Początek podróży to była jazda tunelem, aż do kolejnej miejscowości. Po przejechaniu gór zaczęły się widoki. Jeziora, góry, wodospady na zboczach, zielone łąki…

Po 2h dojechaliśmy do Myrdal. Poza stacją kolejową i dosłownie kilkoma domkami nic tu nie ma. Nic poza fantastyczną scenerią. Byłam oczarowana! Zachwycona mówię do Pana, pracującego na peronie „It’s so beautiful!” Pan się uśmiechnął, wzruszył ramionami i odparł z wyraźną dumą w głosie „Yes, it is”.
Na stacji w Myrdal jest wypożyczalnia rowerów, szkoda, że nie trafiłam na tą informację wcześniej. Za 40 EUR można wypożyczyć rower i zjechać nim do Flam, to ok 21km, cały czas mocno w dół. Rower oddaje się we Flam, można dopiero na koniec dnia. Fajna opcja, chętnie bym z niej kiedyś jeszcze skorzystała. My tym razem mieliśmy kupione bilety na przejazd panoramiczną trasą pociągiem „flamsbana”. Kolejka kursuje wahadłowo. Jedzie niecałą godzinę, przez 20 tuneli, z tego 18 było wydrążonych w skałach ręcznie. Informacje, które wyświetlały się na tablicach w pociągu mówiły o tym, że wydrążenie 1 metra zajmowało miesiąc czasu.

Mniej więcej w połowie drogi pociąg się zatrzymał i powiedziano nam, że możemy na 5 minut wyjść zobaczyć wodospad. Ależ to była niespodzianka! Platforma mini peronu była tuż przy huczącym wodospadzie, po chwili byliśmy cali mokrzy, ale jaka to była frajda czuć z tak bliska tą moc wody! Na brzegu wodospadu stał mały domek, z którego wyszła ubrana w czerwoną sukienkę dziewczyna i zaczęła tańczyć w rytm muzyki. To była inscenizacja przedstawiająca huldrę, wg norweskiej mitologii piękną kobietę, z krowim ogonem, którą można spotkać w lasach, górach, nad wodą. Później huldry przedstawiane były jako piękne wieśniaczki. Pomagały ludziom pracującym w lesie czy rybakom. Jeżeli któryś z nich się w niej zakochał – huldra zabierała go z sobą do swojego świata. Mogło się zdarzyć również, że huldry poślubiały ludzi, wtedy odpadały im ogony. Super spektakl, zwłaszcza w pełnym słońcu, które rozpraszały kropelki wody, było w tym mnóstwo magii.

Dojechaliśmy do Flam. Mała wioska na końcu fiordu i końcowa stacja kolejki. W zasadzie jest to miejsce typowe pod turystów. Hotel, kilka restauracji i foodtracków, sklepiki z pamiątkami. Jest też informacja, gdzie można kupić bilety na kolejne atrakcje. Kupiliśmy bilety na busik na punkt widokowy, Stegastein. Krętą wąską drogą wjechaliśmy na szczyt fiordu. Jest tu platforma widokowa, na fiord, leżące w dole wioski i góry. Po powrocie do Flam mieliśmy jeszcze godzinę do naszego rejsu po fiordzie. Zjedliśmy po hamburgerze, jak się okazało z polskiego foodtrucka i chwilę poleżeliśmy nad wodą.

Prom był pełen. Trafiliśmy chyba na godzinę podróżowania zorganizowanych grup. Poszliśmy na górny pokład i usiedliśmy na podłodze, zresztą tak i inni pasażerowie, którzy chcieli z zewnątrz podziwiać fiord. Podróż promem to kolejne 2h. Kapitan podpływał pod zbocza gór, gdy przepływaliśmy obok wodospadów. A tych są te dziesiątki, jak nie setki!
Dopłynęliśmy na koniec fiordu Naerofiord, który ma 18 km długości, jest bardzo wąski bo tylko 250 m szerokości i jest wpisany na listę unesco, uchodzi za jeden z najpiękniejszych w Norwegii. W zależności od miejsca jego głębokość to 10-500 m.

Końcowa miejscowość rejsu – Gudvangen była otoczona wodospadami z każdej strony. Poszliśmy na dobrą rybę i pokręciliśmy się po okolicy.
Do Bergen wróciliśmy bezpośrednim autobusem. Ja po chwili jazdy zasnęłam, i tylko grzmoty pioruna mnie budziły. Niesamowite jak udało nam się trafić z pogodą! Lało całą drogę powrotną autobusem, a po dotarciu do Bergen, przed 22 piękne słońce 🙂 i ludzie na spacerach, w parkach, na ławeczkach, bo przecież słońce jeszcze wysoko na niebie…

Artykuł Rejs po Fiordzie pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Dziś zwiedzaliśmy Bergen.
Korzystając z przepięknej pogody najpierw pojechaliśmy kolejką torową na wzgórze Floyen. Świetna panorama na Bergen i otaczające je góry. Na szczycie jest kawiarnia i kilka sklepików z pamiątkami. Można stąd ruszyć na krótsze i dłuższe wyprawy. Wybraliśmy jedną z opcji. Mijaliśmy małe jeziorka i wspinaliśmy się utwardzoną drogą coraz wyżej. Na niebie nie było ani jednej chmury. Widoki cudowne! Podobno Bergen to najbardziej deszczowe miasto w Europie. Mieliśmy mega szczęście, że trafiła nam się taka pogoda. Co kilkaset metrów były rozwidlenia i drogowskazy mówiące o celach danej ścieżki. My szliśmy wciąż pod górę. Mijali nas turyści z różnych krajów, Anglicy, Włosi, Hiszpanie no i Norwegowie. Jedni po tych górach truchtali, inni jeździli na rowerach, albo maszerowali. Niektórzy widząc nasze niezdecydowanie, w którą stronę iść na danym rozwidleniu ochoczo doradzali wybór drogi.
Wspięliśmy się całkiem wysoko i szliśmy już potem niejako płaskowyżem. W głębi widać było ośnieżone pagórkowate góry. Widzieliśmy je też wczoraj z samolotu lecąc do Bergen. Jestem oczarowana tym miejscem. Dla osób lubiących trekkingi jest tu mnóstwo opcji.

Zrobiliśmy dłuższą pętlę niż wstępnie mówiłam Jankowi, więc dla podniesienia morale wymyśliłam, że jak zejdziemy do miasta to zaliczymy basen i kąpiel w fiordzie. Młody od razu się ożywił 😉
Kupiliśmy szybko stroje kąpielowe, bo naszych nie wzięliśmy z Polski nie wierząc w aż tak optymistyczne prognozy. I ruszyliśmy wzdłuż fiordu na wyznaczone kąpielisko.
Tutejsi mieszkańcy korzystali z pogody i opalali się na betonowym nabrzeżu, wchodzili też z niego do wody. Dziwnie to wyglądało, tak bez plaży, piasku albo chociaż jakiegoś kawałka trawy…
W basenie Nordnes sjobad była słona morska woda podgrzana do 30 st, woda w fiordzie miała 18. Można było do niej skakać z platformy. Bezpieczeństwa pilnowali ratownicy. Janek zaliczył kąpiel w fiordzie, ja w basenie.

Później poszliśmy jeszcze na koniec półwyspu i ponownie w kierunku centrum i marketu rybnego, przez który już rano przeszliśmy. Jest tu duży wybór streetfoodowych straganów z owocami morza, fish & chips i hamburgerami. Można też kupić wyroby lokalne, jak kiełbasa z łosia czy renifera, oraz rybne przetwory. W pobliżu jest sporo restauracji, wszystkie wypełnione po brzegi, bardzo głośne. Muzyka rozbrzmiewała w każdej z knajp oraz cumujących w marinach statkach, jachtach i mniejszych łodziach. Ludzie śpiewali, tańczyli, bawili się na całego. Do tego koncerty plenerowe. Z pewnością mieszkańcy korzystają na maxa z takiej aury.
Znaleźliśmy z Jankiem włoską knajpę, ryby były już na śniadanie, w jednej z bocznych, trochę cichszych uliczek. Zjedliśmy i Janek wrócił do naszego domu, a ja jeszcze poszłam się poszwędać. Zahaczyłam o zabytkową dzielnicę Bryggen, ze starymi drewnianymi domami. W XIV w była to tętniąca dzielnica handlowa. Dziś w historycznych budynkach znajdują się restauracje i galerie z pamiątkami. Przeszłam wzdłuż gwarnego wybrzeża i nawet udało mi się trafić do domu bez zabłądzenia. 😉
Znowu dochodzi 23, a za oknem jasno jak w środku dnia. Idziemy spać, bo na jutro zaplanowałam aktywny dzień w terenie 😁

Artykuł Bergen i okolice pochodzi z serwisu parawruch.pl.