Ostatni artykuł na blogu Teoria Ruchu skłonił mnie do zrobienia poniższej animacji, która dobrze obrazuje zagadnienie. Widać tutaj ruch bujania na boki, o którym pisze Filip. Biegacz – Eliud Kipchoge podczas maratonu NN Mission, 2021 rok.

O bujaniu na boki mówię w artykule poświęconym dynamicznej stabilizacji. Taki sposób biegania z widocznym bujaniem określiłem mianem obrazu mentalnego „v-ki”. Biegacz – Cuthbert Nyasango podczas maratonu w Pradze, 2014 rok. Na jego przykładzie w około 10 minucie nagrania został omówiony bieg z charakterystycznymi wychyleniami ciała na stronę nogi podporowej w trakcie lądowania. Widoczna geometria biegu w płaszczyźnie czołowej sprzyja dynamicznej stabilizacji sylwetki podczas przejmowania przeciążenia. Nie występują tutaj niekorzystne ruchy miednicy takie jak hip drop, czy shift miednicy. W materiale wymienione są różne sposoby lądowania z zakreślaniem litery „v” z punktem obrotu na wysokości kostek, kolan lub miednicy.

Przykład „v-ki” z punktem obrotu na wysokości kostek:

Przykład „v-ki” z punktem obrotu na wysokości kolan, biegacz – Geoffrey Mutai, Kenia, 2014:

Artykuł Dlaczego elita biegaczy buja się na boki? pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Celem jest ciało tak skoordynowane,
aby poruszało się z minimalnym wysiłkiem
i maksymalną wydajnością, nie poprzez
siłę mięśni ale przez zwiększoną
świadomość tego jak funkcjonuje.

M. Feldenkrais

Pomiar dynamiki biegu

W pierwszej części artykułu poruszyłem problem rozdźwięku jaki może pojawiać się pomiędzy zaproponowaną metodą oceny dynamiki biegu i weryfikacją tych założeń w praktyce.

Trudność w oszacowaniu, czy bieg jest bardziej, czy mniej dynamiczny skłania do przemyśleń i zmiany założeń. Jeżeli proponowane wcześniej przebiegi zależności pomiędzy parametrami dynamiki biegu, nie mają oczekiwanego potwierdzenia w praktyce, to trzeba je w uzasadnionych przypadkach odrzucić.

Pomiar dynamiki biegu powinien informować i jednoznacznie dawać odpowiedź na pytanie jak dynamicznie porusza się ciało pod wpływem działających na nie sił. Mając do dyspozycji jedynie pomiar kadencji, oscylacji i czasu kontaktu z podłożem nie sposób precyzyjnie tego określić. Żaden z tych parametrów nie informuje bezpośrednio jak zmienia się w czasie chwilowa prędkość ciała. Przypomina to ocenianie rzeczywistej dynamiki biegu na podstawie cieni rzucanych na ścianę jaskini platońskiej.

Czytaj więcej…

FORUM DYSKUSYJNE

Artykuł Dynamika biegu część II pochodzi z serwisu parawruch.pl.