Skrót naszego dwutygodniowego obozu w Iten. Biegaliśmy po kenijskich, czerwonych drogach i leśnych ścieżkach. Zwiedziliśmy Kamariny i Tambach – były i aktualny stadion, na którym odbywają się treningi. Dzień zaczynaliśmy i kończyliśmy jogą. Była to eksperymentalna formuła obozu biegowego. Mieliśmy okazję potrenować z najlepiej technicznie biegającymi Kenijczykami. Te doświadczenia wniosły nowe przemyślenia i pomysły na rozwój biegowy. Codziennie mieliśmy kontakt z mieszkańcami. Zaglądaliśmy do ich domów. Obserwowaliśmy i uczestniczyliśmy w ich życiu. To była Kenia z bliska, jakże różniąca się od tej z okna luksusowego hotelu Kerio View.

Czytaj więcej…

Artykuł Running & yoga camp Iten 2019 pochodzi z serwisu parawruch.pl.

06.01

Rano poszliśmy na nasze skrzyżowanie, gdzie mieliśmy spotkać się z Meshackiem i Danielem oraz teamem Niebieskiego Keniola. Mieliśmy ze sobą rower, yacool chciał z niego ponagrywać biegaczy. Kilkanaście minut po 10 podjechał pick-up, w nim coach Eryk i reszta ekipy. Wrzuciliśmy rower na pakę, Keniole też na nią wsiedli, my z yacoolem mieliśmy miejsce w środku obok kierowcy – Eryka. W drodze na Tambach rozmawialiśmy z coachem. Yacool wyjaśniał mu czym się zajmuje i co chciałby dziś zrobić z jego grupą. Eryk też jest nadal czynnym biegaczem, jest po 30-tce, do tej pory głównie pejsował kobietom na maratonach, teraz ma w planie przygotować się do własnego maratonu. To on biegł w białej koszulce na filmiku yacoola z Niebieskim Keniolem, nagranym w 2016 r.

Po przybyciu na stadion, Kenijczycy zaczęli się rozgrzewać. Yacool nie wtrącał się w ich rozgrzewkę, zapowiedział tylko, że po niej to on poprowadzi trening techniczny. Tak jak przypuszczał z rozgrzewki zrobiły się zawody. Grupa zaczęła kręcić kółka na stadionie, przez 30 minut. Zaczynali od około 4:10, a kończyli po 3:40 i szybciej. Gdy skończyli byli nieźle zgrzani, zwłaszcza że dziś było piękne słońce i naprawdę gorąco. Tambach leży o około 500m niżej niż Iten i jest tu dużo cieplej.

Gdy ochłonęli yacool trochę im wytłumaczył na czym się dziś skupi i do czego będzie chciał z nimi dojść. Opowiadał o tym jak pracują mięśnie, czym jest wkrętka i że spróbujemy dziś uzyskać to co Lumbazi ma naturalnie,, a nawet o tym nie wie. Było mówione o ruchu kangura, a w szczególności strusia i sprężynowaniu. Yacool wspomniał też o projekcie sub12/5k i sub25/10k. Pokazaliśmy im najprostszy z pach-pachów, czyli typowej koordynacji zewnętrznej autorstwa yacoola, jaką stosuje, by pozaginać wszystkich na zajęciach. Niebieski Keniol nie mógł złapać. Yacool się nawet ucieszył stwierdzając, że to jeden z elementów, które można jeszcze w nim poprawić. Potem pokazał grupie ćwiczenia na torowanie powięzi. Tu też Lumbazi miał problemy, potem zaskoczył. Coś co ma naturalnie w biegu sprawiało mu trudności, gdy miał to zrobić na zawołanie.

Następnie przeszliśmy z nimi na bieżnię. Zaczęliśmy od nożyc w różnych układach i krótkich odcinków w truchcie na łapanie sprężyny. Podczas rozgrzewki biegali średnio, żadnych rewelacji. Teraz po dosłownie kilku sugestiach zaczynali zupełnie inaczej wyglądać w biegu. Najbardziej zaskoczyła nas i coach’a dziewczyna o imieniu Suzi. Na rozgrzewce biegała płasko i z pięty. Tu jak yacool kazał jej lądować na palcach zaczęła sprężynować jak Niebieski Keniol. Wyglądała naprawdę super. Kolanka jej szły do środka, stopy pod pośladki nawet w wolnym biegu. Dostała ksywkę Lumbasia. Yacool był zdumiony jak w krótkim czasie można wręcz kopiować ruch Lumbaziego przez część grupy. Byli w stanie uzyskać taki ruch jaki zawsze zwracał jego uwagę, gdy analizował biegaczy na Kamariny i w Iten. W biegu Lumbaziego nawet w truchcie widać lekkość i niesamowitą swobodę. To jest joga w biegu. Meshack przez całą rozgrzewkę biegł obok lub za nim i wczuwał się w jego rytm. Myślę, że miał dziś naprawdę niezłą lekcję.

Później zrobili kółko na przemian 50 m z rękoma ustawionymi do boku, a potem z przejściem do normalnego truchtu. Mieli wyczuć pracę góry i starać się zatrzymać bujanie ramionami. Na koniec w grupach po 4 osoby porobili kilka 100 metrowych przebieżek. Yacool jeździł za nimi na rowerze i nagrywał. To był naprawdę wartościowy trening, czekaliśmy na to dwa tygodnie.

Wracając do Iten rozmawialiśmy jeszcze z coach’em. Chcemy to powtórzyć. Zapraszaliśmy ich także na udział w zajęciach jogi, gdy doleci do nas Bartek. W Iten poszliśmy wszyscy do knajpki na herbatę i chapati, zapłaciliśmy kilkudolarowy rachunek. Dla nas też była to świetna lekcja i nowy materiał do analiz yacoola. W międzyczasie skończyła się karta w aparacie, na szczęście wzięliśmy zapasową. Dzięki Robertowi z Optyczne.pl i firmie Feiyutech mamy super sprzęt do robienia nagrań. Yacool ma tyle materiału, że do wiosny nie wyjdzie ze swojego studia, by wszystko zmontować. A to dopiero połowa naszego pobytu tutaj.

Jutro przed południem mamy w planach trip do Eldoret, zobaczyć tamten stadion i może skoczymy też do Kaptagat, obozu Eliuda Kipchoge. Podobno 6 stycznia miał już wrócić z zimowych wakacji.

Artykuł Joga w biegu pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Na ostatnich warsztatach w tym roku pojawił się ponownie Robert, tradycyjnie już biały keniol i dość niespodziewanie Poranny biegacz. Z Robertem i białym keniolem praca przebiega rutynowo na zasadzie bardziej doglądania nabywanych umiejętności aniżeli uczenia nowych. Z porannym biegaczem dopiero ostatniego dnia wszedłem na wyższy poziom czucia biegu. Nie byłoby to możliwe, bez podstawy jaką wypracował po naszym pierwszym spotkaniu na sierpniowych warsztatach. Warto spotykać się kilkukrotnie i analizować progres ruchowy nawet jeśli wymaga to logistycznych akrobacji i brania urlopu. Dodatkowy dzień wolny po niedzielnym święcie, ułatwił Antkowi podjęcie decyzji o przyjeździe do mnie i myślę, że dobrze spożytkował ten poniedziałek, bo było i jest co świętować.

Podczas warsztatów testowaliśmy Altry, modele Torin i Escalante. Pierwszy ma jeszcze więcej pianki pod palcami. Blisko 3 centymetry materiału daje dużo czasu na ładowanie nogi potencjałem sprężystości. Już w Escalante nie czuje się podłoża, a w Torinie tym bardziej. Takie miłe znieczulenie pozwalające koncentrować się na przeciążeniach i geometrii nogi podporowej.

Przed nami zima, więc zawieszam prowadzenie warsztatów. Oczywiście zapraszam na sobotnie treningi w Poznaniu, które prowadzę obecnie nad Maltą. Mentalnie jestem już jednak w Kenii i liczę dni do wylotu.

Artykuł VII warsztaty z techniki biegu – podsumowanie pochodzi z serwisu parawruch.pl.