W sobotę, w centrum Iten odbywa się targ. Zjeżdżają tu mieszkańcy pobliskich miejscowości z różnymi towarami na sprzedaż. Można tu kupić przysłowiowe mydło i powidło. Używaną odzież, buty, pościel, garnki i naczynia, owoce i warzywa, bydło i drób. My truchtem pobiegliśmy od naszego domu na boisko przy markecie, gdzie chcieliśmy zrobić szybsze odcinki, tzw diagonals.

Na miejscu okazało się, że chyba dawno nikt tu nie biegał przekątnych przebieżek, bo ubiegłoroczne ścieżki były zupełnie zarośnięte trawą. Zrobiliśmy jeszcze kilka kółek wokół boiska, by się rozgrzać. Rano było pochmurno i wręcz zimno. Później wyszło słońce i temperatura od razu poszła do góry. Ja chciałam zrobić sobie dziś dzień wolny, ale widząc Adę i Sebę jak śmigają też dołączyłam. Przyszedł i Meshack i kilka przebieżek zrobiłyśmy z Adą za nim. Tempo około 3:20/km, Meshack się nawet nie zasapał.

Doszedł do nas też Janek z naszą sąsiadką Sandrą. Zaprowadziła go dziś do szkoły. Janek zwiedził tam kilka klas, porozmawiał trochę z dziećmi, o tym skąd jest, co robi w Polsce. Podobało mu się.

Później poszliśmy do knajpy, do której rok temu zawsze chodziliśmy po treningu z grupą coacha Eryka. Jak zawsze była mocno zadymiona. Zamówiliśmy mandazi i herbatę. Meshack wytłumaczył dziewczynie w kuchni jak robi się czarną herbatę. Po drodze spotkaliśmy dawnego nauczyciela Meshacka. Jest teraz dyrektorem jednej ze szkół. Zaprosił nas w poniedziałek na lekcje.

Najedzeni, przeszliśmy się jeszcze na koniec wioski, na punkt widokowy. Po drodze widzieliśmy plac budowy. Podobno ma tam powstać stacja autobusów. Szkoda, bo to piękne miejsce na punkt widokowy, restaurację czy hotel, a nie smrodzące spalinami busy.

Na motorkach wróciliśmy do domu. Michał bardzo chciał pojechać gdzieś poza Iten. Zorganizowaliśmy mu wycieczkę na pobliskie wzgórza i farmę Krugera. Dan pojechał z nim jako przewodnik. Chłopacy wrócili po południu bardzo zadowoleni z tripu. Na miejscu spacerowali w asyście strażnika, widzieli z bliska żyrafy, gazele i impale.

W niedzielę wybieramy się do Eldoret, gdzie odbywać się będą zawody cross country. Martwię nas tylko pogoda, która wyraźnie się popsuła.

Artykuł Przebieżki na markecie pochodzi z serwisu parawruch.pl.

19.01

Po porannej medytacji yacool przeprowadził trening techniczny na naszym podwórku. Porobiliśmy trochę przywiedzeń i wkrętek na rozruszanie bioder. Potem w truchcie szukaliśmy ruchu. Po godzinie takiej  zabawy yacool  wypuścił ekipę na ich treningi. Każdy jest tu samodzielny i realizuje treningi według własnych założeń. Antek od rana zrobił 15 km rozbiegania po dirty roads. Robert i Michał z grupy EdiTeam Zgorzelec pobiegli z Meshackiem i Danielem do lasu. Wykręcili tam 18 km po pagórkach. Ania poszła z Jankiem na wolne pobieganie w kierunku stadionu Lorny. Michał, zwany już teraz Makgajwerem wyszedł pobiegać po południu. Pobiegł na stadion i tam zrobił diagonalsy.

W czasie naszych ćwiczeń zleciały się dzieciaki. Są niesamowicie giętkie i sprawne. Robiły mostki ze stania, stawały na rękach i bardzo chciały zwrócić na siebie naszą uwagę.

Wczesnym popołudniem część osób poszła do centrum, gdzie dziś główną atrakcją było targowisko. Wśród wielu straganów z ubraniami, butami, owocami i wieloma innymi drobiazgami szukali pamiątek. Ja z Anią i Jankiem poszliśmy na spacer do Kerio View. Młody miał ochotę na pizzę, my z Anią wypiłyśmy po zimnym piwie. Do naszego stolika podszedł właściciel obiektu. Chwilę porozmawialiśmy o tym miejscu i naszym pobycie w Iten. Bartek z Moniką też tam byli. Szukają fajnych pejzaży do swojego filmu z pobytu tu. Kerio View ma bez wątpienia przepiękne widoki. Z tego miejsca można też podziwiać paralotniarzy.

Piwo wyzwoliło w nas mega głód. Szybkim krokiem wróciliśmy do domu. Razem z Anią ugotowałyśmy na lunch makaron, do tego pasta na ostro z awokado i surówką z pomidorów i papryki. Wszystkim bardzo smakowało. W międzyczasie wrócili z targowiska Antek z Makgajwerem. Pokazali nam swoje zdobycze. Mimo zmęczenia postanowiłyśmy z Anią też się tam przejść. Dołączył do nas też Robert. Janek zaproponował swojej koleżance Nancy wspólne wyjście „na miasto”. Wzięliśmy dwa motorki i podjechaliśmy do centrum. Na targu mieniło się kolorami. Panował mega ruch i harmider. Sprzedawcy nawoływali do zakupu na ich stoiskach. Kupiliśmy po parę drobiazgów. Janek twardo negocjował zakup okularów słonecznych. Cieszę się, że w końcu jakieś mu się spodobały i choć trochę chroni oczy przed ostrym słońcem. Przez chwilę zatrzymaliśmy się jeszcze przy chłopaku, który całym ciałem tańczył do muzyki kalenjin.

Poszliśmy jeszcze po małą zgrzewkę piwa na wieczorne pogaduchy. W sklepiku udało mi się kupić słynny tutejszy przysmak, mursik. Jest to kefir podobny w smaku do zsiadłego mleka z lekkim wędzonym posmakiem, jak oscypek. Na drugim mniejszym targowisku kupiliśmy jeszcze z Anią cały plecak pomidorów i bananów. Motorkami wróciliśmy do domu.

Równo o 17 zaczęliśmy kolejną sesję jogi. Przyszły dziewczyny z Ugandy i nasi stali ćwiczący z nami Kenijczycy. Bartek podkręca nam śrubę z treningu na trening. Robimy coraz trudniejsze assany.

Po jodze, spacerem poszliśmy do Nancy na kolację. W sobotę z reguły ma zamknięte, bo w tym dniu chodzi do kościoła. Ale specjalnie dla nas otworzyła swoją restaurację wieczorem. Dostaliśmy jak zawsze wielkie porcje bardzo smacznych kenijskich potraw. Objedzeni wróciliśmy do domu. Wypiliśmy po piwie, pośmialiśmy się i przed północą poszliśmy spać.

Artykuł Targ w Iten pochodzi z serwisu parawruch.pl.

17.01

W czwartki część kenijskich biegaczy robi fartlek, czyli zabawę biegową po okolicznych pagórkowatych drogach, a inni na boisku w centrum biegają tzw. „diagonals” – przekątne. Przekątne boiska biegną bardzo szybko, natomiast potem krótszy bok spokojnie. Antek i Makgajwer, poszli pobiegać po okolicy. Yacool z resztą biegającej ekipy udali się na boisko. Robert i drugi Michał tam zrobili swój trening. My doszliśmy do nich później, gdy już kończyli bieganie. Jacek wynajął motor i jadąc za biegaczami nagrywał ich do późniejszych analiz.

Po treningu yacool z Bartkiem podeszli do coacha Eryka i zaproponowali całej grupie zajęcia z jogi dedykowane specjalnie dla biegaczy. Po chwili Kenijczycy leżeli już na trawie, Bartek zadawał kolejne assany, Monika tłumaczyła na angielski, a ja z Anią i yacoolem pomagaliśmy Kenijczykom ustawić się w konkretnej pozycji. Przerobiliśmy wspólnie kilkanaście assan, na kluczowe dla biegaczy partie ciała. Na koniec kilka minut relaksu.

Po zajęciach zaprosiliśmy całą ekipę na herbatę i chapati. Wskoczyliśmy na pakę pick-upa coacha i podjechaliśmy kenijskim stylem pod restaurację. W knajpie już nas znają i nie było problemu z czarną herbatą.

Chętnych zaprosiliśmy na popołudniową sesję jogi. Sami wprosiliśmy się natomiast do nowego domu Meshacka. Ostatnio się przeprowadził w inne miejsce. Eryk zaproponował nam podwiezienie, chętnie skorzystaliśmy. Nowe mieszkanie Meshacka jest podobnego metrażu co to poprzednie. Najważniejsza różnica, to że w końcu po wielu latach ma prąd. Toaleta i prysznic na zewnątrz, nadal z zimną wodą ze studni. Chyba wszyscy w tym momencie automatycznie zestawiliśmy to z komfortem, który na co dzień mamy w naszym guesthousie, nie mówiąc już o wygodach w Polsce. Meshack nie narzeka. Przez to, że całe dnie spędza z nami nie miał jeszcze okazji bliżej poznać swoich sąsiadów. Mam nadzieję, że będzie mu się tam dobrze i bezpiecznie mieszkało. Po wyjściu od Meshacka złapaliśmy motorki. Ja z yacoolem i Jankiem pojechaliśmy do domu, reszta na kawę do Kerio.

Yacool chciał dzisiejszy dzień wykorzystać na nagrania. Umówił się z Brianem, kierowcą motorka, że o 16 przyjedzie do nas i pojedziemy na trening. Jacek chciał nagrać z bliska podczas easy run Lumbazię i Meshacka. Na wspólne rozbieganie przyszedł też George, kolega z grupy Lumbazi i nasz Antek. Ich spokojne tempo wyszło po 4:30. Zrobiliśmy ok 8km. Mamy fajne nagrania do zmontowania w domu. Daliśmy im nasze Altry do przetestowania. Lubią w nich biegać, mówią, że są bardzo wygodne.

Gdy skończyliśmy trening i wróciliśmy do domu całe podwórko było usłane kocami. Na jogę przyszła stała ekipa i kilka nowych osób, które poznaliśmy na porannym bieganiu. Bartek robi z nami coraz bardziej wymagające sesje. Można się nieźle zmęczyć. Na koniec kilkanaście minut wyciszenia i relaksacji. Wypiliśmy sobie herbatkę i poszliśmy do Nancy na kolację. Szczerze się ucieszyła na nasz widok. Zjedliśmy pyszną kolację, wszyscy byli zachwyceni. Przy świetle czołówek wróciliśmy do domu. Większość najedzona i zmęczona poszła szybko spać.

Artykuł Joga dla biegaczy pochodzi z serwisu parawruch.pl.