21.01

Rano przyszedł do nas Meshack i Daniel. Razem z chłopakami z EdiTeam Zgorzelec (Robertem i Michałem) poszli zrobić luźne 10 km. Kończąc mieli dobiec na stadion w centrum. Antek poszedł zrobić swoje rozbieganie. Ja razem z Jankiem, Levim i Makgajwerem (który planował swój trening wykonać po południu) weszliśmy do Nancy na śniadanie. Usmażyła nam pyszne naleśniki, do tego zaserwowała po kubku świeżego soku z mango, rewelacja.

Ze wszystkimi spotkaliśmy się na boisku. Była tam też ekipa coacha Eryka. Yacool przeprowadził z naszymi i kenijskim biegaczami ostatni trening techniczny. Były ćwiczenia aktywizujące pracę mięśni pośladkowych, łapanie sprężyny w truchcie, bieganie z kijem dla zatrzymania rotacji obręczy barkowej. Z pick-upa coacha dochodziły głośne  dźwięki muzyki Kalenjin, w rytm której wykonywali zadania. Wszyscy świetnie się bawili.

Na koniec Bartek nasz joga master z Inna Yoga pokazał jeszcze parę ćwiczeń, które mogą wspólnie wykonywać po treningu, aby zrelaksować mięśnie po ciężkiej pracy. Wieczorem Daniel powiedział nam, że ma już 10 chętnych osób, z którymi będzie wykonywał sesje jogi po naszym wyjeździe.

Po treningu jak zawsze podjechaliśmy do pobliskiej restauracji na herbatę i chapati. Jedząc rozmawialiśmy o treningu, naszym zbliżającym się wyjeździe i planach na przyszłość.
Wracając zaszliśmy na pocztę. Pracująca tam pani, zgodnie z obietnicą sprowadziła dla nas kartki pocztowe. Wypisaliśmy i nadaliśmy. Zobaczymy czy i kiedy dojdą.

W domu przygotowaliśmy lekki lunch. Był makaron z pastą awokado i pomidorami. Myślę, że wracając do  kraju, jak co roku przywiozę sobie plecak owoców, by choć na chwilę jeszcze przedłużyć smak Kenii. Zanim się obejrzeliśmy zrobiło się popołudnie i na naszym podwórku zaczęli się gromadzić Kenijczycy na wspólną jogę. Dołączył też do nas znajomy z USA – Levi. Przyleciał tu tylko na tydzień, głównie by się z nami spotkać. W ciągu chwili obudziły się w nim dawne wspomnienia biegania po kenijskich ścieżkach i pragnienie by ponownie tu wrócić na dłużej.

Po jodze, przy blasku wschodzącego księżyca, poszliśmy do Nancy. Był tam też jej 11-letni synek, który bardzo chciał nas poznać i porozmawiać z moim Jankiem. Zapraszali go nawet do nich na noc. Nancy jak zawsze nakarmiła nas do syta. Było ugali, chapati, managu, sukuma, cabbage, groszek zielony, ndengu. Makgajwer wziął z sobą puszkę dżemu. Chłopaki zaczęli jeść chapati i ugali z dżemem, na deser. Kto wie, może Kenijczycy podłapią ten pomysł. Zwłaszcza przy ich uwielbieniu do słodkich rzeczy. Z pełnymi brzuchami i w dobrych nastrojach wróciliśmy do guesthousu. Na kolejną herbatę nie mieliśmy już miejsca. Chwilę pogadaliśmy i przed 22 poszliśmy spać. Śmiejemy się, że z dnia na dzień jak dzieci coraz wcześniej lądujemy w łóżkach.

Artykuł Ostatni trening techniczny pochodzi z serwisu parawruch.pl.

20.01

Wczoraj po sesji medytacji chłopaki poszły na longruna. Robert i Michał ze Zgorzelca pobiegli do „magicznego lasu”. Meshack i Daniel poprowadzili ich tamtejszymi ścieżkami. Wrócili po przebiegnięciu 24 km. Antek z drugim Michałem wykręcili podobny kilometraż na dirty roads. Wszyscy wrócili z uśmiechami na twarzach.

Monika z Bartkiem poszli od rana do Kerio View. Bartek na punkcie widokowym zrobił swój jogowy trening. Towarzyszyła mu gromada dzieciaków. Koło południa dołączyliśmy do nich na kawę. Do tej pory to jedyne miejsce, gdzie można się napić parzonej kawy, nie rozpuszczalnej z saszetki. Hotel pełen był gości. Poza obcokrajowcami sporo było też Kenijczyków. Najwidoczniej przyjeżdżają tu na niedzielny spacer i obiad. Każdy z nas przekąsił małe co nieco i ruszyliśmy z powrotem, by zdążyć na popołudniową jogę. Jacek z Jankiem wsiedli na motor, reszta ruszyła piechotą.

Na jodze Bartek trochę nam dziś odpuścił. Poza kilkoma ćwiczeniami na mięśnie głębokie resztę zajęć spędziliśmy ćwicząc w parach. Była kupa śmiechu. Daniel miał do pary dziewczynę z Ugandy. Gladys trenuje do biegów na 400 metrów. Nie patyczkowała się z Danielem, gdy przyszło do rozciągania nóg. Na hasło siawassana, wszyscy szybko wskoczyli pod koce. Bardzo lubimy ten moment treningu.

Po jodze wypiliśmy herbatę i poszliśmy do Nancy na kolację. Dziś wyjątkowo każdy był najedzony i zamówił symboliczne chapati i kenijski chai. Nancy była wyraźnie zaniepokojona naszym brakiem apetytu. Michał się poświęcił i poprosił o dokładkę czym rozpromienił właścicielkę restauracji. Pytałam ją o plany rozbudowy jej knajpki, bo co wieczór są tam tłumy klientów. Powiedziała, że wkrótce chce dobudować kolejną część.

Po kolacji pożegnaliśmy się z chłopakami i wróciliśmy do domu. Dzisiaj miał przyjechać do Iten nasz znajomy Levi z Teksasu. Trochę się niepokoiłam czy nas znajdzie po nocy. Ani Meshack ani ja nie powiedzieliśmy mu, że Meshack się przeprowadził. Levi dwa lata temu mieszkał tu przez pół roku. Razem z Meshackiem trenowali i żyli w bardzo skromnych warunkach. Okazało się, że Levi po przyjedzie do Iten faktycznie udał się od razu do dawnego domu kenijskiego przyjaciela. Gdy się dowiedział, że ten już tam nie mieszka razem z innym znajomym wskoczył na motor i ruszył do nowego domu Meshacka. W ciemności rozpoznał Meshacka po jego charakterystycznym chodzie. Meshack z radości podobno skakał i piszczał. Wszyscy razem przyjechali do nas przed 22. Levi był głodny po długiej podróży. Poszłam z nimi do Keellu na kolację. Wróciliśmy do domu po północy. Wszyscy już spali. Levi zajął kanapę w salonie, dostał koc Janka do przykrycia się i padł ze zmęczenia.

Artykuł Spotkanie z Levim pochodzi z serwisu parawruch.pl.

19.01

Po porannej medytacji yacool przeprowadził trening techniczny na naszym podwórku. Porobiliśmy trochę przywiedzeń i wkrętek na rozruszanie bioder. Potem w truchcie szukaliśmy ruchu. Po godzinie takiej  zabawy yacool  wypuścił ekipę na ich treningi. Każdy jest tu samodzielny i realizuje treningi według własnych założeń. Antek od rana zrobił 15 km rozbiegania po dirty roads. Robert i Michał z grupy EdiTeam Zgorzelec pobiegli z Meshackiem i Danielem do lasu. Wykręcili tam 18 km po pagórkach. Ania poszła z Jankiem na wolne pobieganie w kierunku stadionu Lorny. Michał, zwany już teraz Makgajwerem wyszedł pobiegać po południu. Pobiegł na stadion i tam zrobił diagonalsy.

W czasie naszych ćwiczeń zleciały się dzieciaki. Są niesamowicie giętkie i sprawne. Robiły mostki ze stania, stawały na rękach i bardzo chciały zwrócić na siebie naszą uwagę.

Wczesnym popołudniem część osób poszła do centrum, gdzie dziś główną atrakcją było targowisko. Wśród wielu straganów z ubraniami, butami, owocami i wieloma innymi drobiazgami szukali pamiątek. Ja z Anią i Jankiem poszliśmy na spacer do Kerio View. Młody miał ochotę na pizzę, my z Anią wypiłyśmy po zimnym piwie. Do naszego stolika podszedł właściciel obiektu. Chwilę porozmawialiśmy o tym miejscu i naszym pobycie w Iten. Bartek z Moniką też tam byli. Szukają fajnych pejzaży do swojego filmu z pobytu tu. Kerio View ma bez wątpienia przepiękne widoki. Z tego miejsca można też podziwiać paralotniarzy.

Piwo wyzwoliło w nas mega głód. Szybkim krokiem wróciliśmy do domu. Razem z Anią ugotowałyśmy na lunch makaron, do tego pasta na ostro z awokado i surówką z pomidorów i papryki. Wszystkim bardzo smakowało. W międzyczasie wrócili z targowiska Antek z Makgajwerem. Pokazali nam swoje zdobycze. Mimo zmęczenia postanowiłyśmy z Anią też się tam przejść. Dołączył do nas też Robert. Janek zaproponował swojej koleżance Nancy wspólne wyjście „na miasto”. Wzięliśmy dwa motorki i podjechaliśmy do centrum. Na targu mieniło się kolorami. Panował mega ruch i harmider. Sprzedawcy nawoływali do zakupu na ich stoiskach. Kupiliśmy po parę drobiazgów. Janek twardo negocjował zakup okularów słonecznych. Cieszę się, że w końcu jakieś mu się spodobały i choć trochę chroni oczy przed ostrym słońcem. Przez chwilę zatrzymaliśmy się jeszcze przy chłopaku, który całym ciałem tańczył do muzyki kalenjin.

Poszliśmy jeszcze po małą zgrzewkę piwa na wieczorne pogaduchy. W sklepiku udało mi się kupić słynny tutejszy przysmak, mursik. Jest to kefir podobny w smaku do zsiadłego mleka z lekkim wędzonym posmakiem, jak oscypek. Na drugim mniejszym targowisku kupiliśmy jeszcze z Anią cały plecak pomidorów i bananów. Motorkami wróciliśmy do domu.

Równo o 17 zaczęliśmy kolejną sesję jogi. Przyszły dziewczyny z Ugandy i nasi stali ćwiczący z nami Kenijczycy. Bartek podkręca nam śrubę z treningu na trening. Robimy coraz trudniejsze assany.

Po jodze, spacerem poszliśmy do Nancy na kolację. W sobotę z reguły ma zamknięte, bo w tym dniu chodzi do kościoła. Ale specjalnie dla nas otworzyła swoją restaurację wieczorem. Dostaliśmy jak zawsze wielkie porcje bardzo smacznych kenijskich potraw. Objedzeni wróciliśmy do domu. Wypiliśmy po piwie, pośmialiśmy się i przed północą poszliśmy spać.

Artykuł Targ w Iten pochodzi z serwisu parawruch.pl.