Ostatnie dwa dni upłynęły nam na bieganiu, chodzeniu po knajpach, analizowaniu wcześniejszych nagrań i uciekaniu przed deszczem. Dokarmiamy nasze ogrodowe zwierzęta. Owca Maciek leci do nas jak pies, gdy tylko zobaczy Janka. Krowa Bogusia, której Jacek wynosi skórki owoców podbiega truchtem, gdy wychodzimy na dwór z owocami w ręku.

Wczoraj zrobiłam dyszkę po asfalcie. Reszta też miała luźne rozbieganie. Dziś natomiast zrobiliśmy trening przeciążeniowy na zbiegu. Tu są same podbiegi i zbiegi więc nie było problemu, by jakiś znaleźć. Dystans miał około kilometra. Janek po 3 km rozgrzewki zrobił jeden zbieg, my z Adą trzy, Seba z Meshakiem mocno dowalili zbiegając pięć razy. Pod górę wracaliśmy motorkiem. Jego kierowca, Daniel przyznał że też biega, ma życiówkę 29 minut na dychę. Sebuś zrobił duże oczy i rzekł: „kurde, tu nawet motorniczy biega szybciej ode mnie…”

Na lunch poszliśmy do Kerio View. Chipsy masala, naleśniki z lodami, lokalne piwko. Wychodząc z restauracji spotkaliśmy trenera Renato Canovę.

Michał natomiast pojechał dziś na całodniową wycieczkę nad jezioro Baringo. Towarzyszył mu Dan, dla którego też była to pierwsza wyprawa w ten region. Michał wrócił bardzo zadowolony z tripu. Wieczorem pokazał nam filmy i zdjęcia z przejażdżki łódką po jeziorze. Były tam krokodyle, hipopotamy, różne ptaki. Największą atrakcję stanowiło karmienie orłów. Ptaki podlatywały na gwizdnięcie i w locie wyławiały z wody rzuconą im wcześniej rybę. Poziom wody w jeziorze bardzo się podniósł na przestrzeni ostatnich kilku lat. Wybudowany na jego brzegu duży hotel po 4 latach został podtopiony i nie jest już użytkowany.

Kolację przygotowaliśmy dziś sobie sami w domu. U Nancy duży remont, rozbudowują restaurację. Mamy nadzieję, że jutro już będzie otwarte. Bo Nancy ma najlepsze czapo w całym Iten.

Artykuł Trening przeciążeniowy pochodzi z serwisu parawruch.pl.

W nocy była burza, mocno padało i wysiadł prąd. Do tego Janek gadał przez sen, po angielsku, a Adą lunatykowała. Otwierała w nocy okno i mówiła, że patrzy na mgłę. Wstawała też w otwartych drzwiach do swojego pokoju twierdząc, że go wietrzy. Rano nic z tego nie pamiętała.

Przed szóstą rano zadzwonił Meshack pytając czy jest sens jechać na Tambach. Z powodu ulewnego deszczu przypuszczał, że nikt tam nie będzie dziś trenował. Odpuściliśmy więc wycieczkę i poszliśmy pobiegać po asfalcie. Zrobiliśmy rozgrzewkowe 3 km za Keellu. W tym roku jest tam asfalt. Mijały nas grupki Kenijczyków robiących speedwork, widocznie też odpuścili wyjazd na błotnisty Tambach. Biegali też pojedynczy biali biegacze. My zrobiliśmy trening na zbiegu, osiem szybkich przebieżek.

Później przespacerowaliśmy się do domu Meshacka. Po drodze odkryliśmy sklep, gdzueoxna kupić nowy motor. Za ok tysiące dolarów można mieć maszynę z silnikiem 125 cm3. Można też wypożyczyć motor. Koszt to 10 dolarów za dzień. Odwiedziliśmy też sklep Hindusa. Prowadzi supermarket, w którym można kupić dosłownie wszystko. Obok sklepu powstał punkt zakładów bukmacherskich. Kenijczycy obstawiają tam wyniki meczów futbolowych i psich wyścigów.
Meshack czekał na nas, ugościł nas herbatą. Mieszka w tym samym miejscu od roku. Ma mieszkanie jednopokojowe, latrynę na zewnątrz. Meshack wyjął wielki 4 litrowy pojemnik miodu. Był bardzo gęsty i słodki, z kawałkami plastrów miodu. Pod łóżkiem chłopacy znaleźli wrotkorolkę. Zdziwiliśmy się, gdy Meshack powiedział, że na tym jeździ. Okazało się, że jeździ trzymając ją obiema rękami po podłodze swojego pokoju ćwicząc brzuszki i core stability.

Zabraliśmy Meshacka na wspólny lunch do Nancy. Przygotowała dla nas pyszny lunch. Był i kurczak w warzywach, bardzo smaczny.
Nancy jest przesympatyczna. Bardzo chce nam dogodzić kulinarnie. Zaoferowała się, że zanim wyjedziemy przygotuje dla nas jeszcze tilapię.

Artykuł U Meshacka pochodzi z serwisu parawruch.pl.

09.01

Byliśmy dziś umówieni z Lumbazim, Lumbazią i ich coachem na trening techniczny na boisku w Iten. Przed 10 yacool poszedł wypożyczyć rower, a ja spacerem poszłam do centrum.

Gdy dotarłam na miejsce byli już Meshack, Daniel i Suzi, która po pierwszym treningu dostała ksywkę Lumbazia ze względu na sprężynę jaką w sobie rozbudziła. Po kilkunastu minutach dotarli też Niebieski Keniol i jego coach.

Yacool zaczął trening od torowania powięzi. Lumbazi zaczął powoli łapać ruch. Aż dziwne, że ma to w biegu, a w staniu trudno mu uzyskać taką geometrię. Potem porobili trochę nożyc. Meshack na prośbę yacoola przyniósł dwa długie kije. Dziś po kolei wszyscy z nimi biegali w celu poprawy pracy góry i zatrzymania nadmiernego bujania ramionami. Yacool pokazał im też ćwiczenia na coś co nazywa zewnętrzną koordynacją. Mają one uświadomić wzmocnienie jakie można robić w biegu łokciem, by przyspieszyć wyjście w górę z fazy podporu do fazy lotu. Wszystkie te zabawy najlepiej i najszybciej łapała Lumbazia. Na koniec yacool wziął rower i zrobił dłuższą pętle z podopiecznymi coacha. Wrócił zadowolony z postępów.

Po treningu zaprosiliśmy wszystkich do knajpy na herbatę i chapati. To taki rytuał. Przy okazji ekipa obejrzała na aparacie nagrania z dziś. Ponieważ to był już ich drugi trening nie przedłużaliśmy spotkania. Umówiliśmy się na późniejszy kontakt.

Yacool pojechał oddać rower do wypożyczalni. Rozliczamy się 1 KES za 1 minutę. Przy czym przy wypożyczeniu roweru trzeba wpłacić 100 KES tzw depozytu. Z depozytem niewiele poza nazwą ma wspólnego, bo opłata ta nie jest w żaden sposób rozliczana, jest bezzwrotna.

Ja wróciłam do domu spacerem. Dzieciaki, które akurat miały w szkole przerwę i szły do domu na lunch podbiegały do mnie, by dotknąć mojej białej dłoni. Tutaj nowy rok szkolny zaczyna się z początkiem roku kalendarzowego. Dzieci mieszkające w odleglejszych wioskach przywożą do szkół żółte autobusy. Po drodze wstąpiłam jeszcze do Piusa kupić doładowanie do telefonu, by móc korzystać z internetu. Był zajęty rozsypywaniem cukru do półkilogramowych torebek. U nas w domu też się już kończy kilogram, który kupiłam niespełna tydzień temu. Cukier to tutaj towar pierwszej potrzeby.

Na ulicy (jest tylko jedna główna droga asfaltowa prowadząca przez całą wieś) i na ścieżkach w Iten jest coraz więcej białych biegaczy. Niedługo dołączy też nasza ekipa.

Artykuł Trening z Niebieskim Keniolem pochodzi z serwisu parawruch.pl.