Na Lamu dolecieliśmy z międzylądowaniem w Mombasie. Na czas tankowania samolotu musieliśmy wyjść na lotnisko. Uderzył nas tropikalny afrykański żar. Po krótkiej przerwie wróciliśmy do samolotu i po 40 minutach lotu byliśmy na wyspie Manda. Tutaj było jeszcze goręcej. Na lotnisku czekali na nas dwaj Kenijczycy z tabliczką i nazwą naszego guesthousu. Razem poszliśmy na małą przystań skąd popłynęliśmy na Lamu.

Czytaj więcej…

Plaża „diamond beach” okazała się strzałem w dziesiątkę. Szeroka, o delikatnym, jasnym piasku i pusta. Dopłynęliśmy na nią łódką z przystani na Lamu. Po przybiciu do brzegu przybiegło do nas kilka radośnie merdających ogonami psów. Zajęliśmy miejsca na leżakach i poszliśmy do baru coś zamówić.

Czytaj więcej…

Artykuł Kenya 2019 – Lamu pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Ostatnie dwa dni spędziliśmy na plaży na wyspie Manda. Mam już tyle numerów telefonów do powożących łódkami, że potem nie wiem kogo wybrać na przejazd.

Plaże na wyspach archipelagu Lamu są boskie – długie, piaszczyste i puste. Dziś było trochę więcej turystów niż w tygodniu, może ze dwudziestu. Pewnie z powodu weekendu. Większość lokalnych bierze nas za Włochów. Gdy zapytałam dlaczego, Kenijczyk odparł, że z powodu akcentu. Mhm, dziwne, bo w grupie mamy dwie dziewczyny po filologii angielskiej. Ale może chodziło mu o akcent i melodyjność, gdy rozmawiamy po polsku.

W restauracji na wyspie jest dobra, parzona kawa, a nie wszechobecna tu, rozpuszczalna nescaffe. Mają też świetną pizzę. Wieczorem zagraliśmy jeszcze w siatkówkę plażową, było wesoło. Wracając po zachodzie słońca morze zawsze było bardziej wzburzone. Na szczęście nasi wodni kierowcy świetnie znają się na swoim fachu.

Dziś przed popłynięciem na Mandę przeszliśmy się spacerem do Shelli. Niewielka betonowa promenada pełna jest galopujących osiołków i trąbiących motorków. W Shelli swoje stoiska z pamiątkami mają Masajowie.

Chcieliśmy dokupić jeszcze kilka pamiątek. Każdy ze sprzedawców, mimo że sprzedawali dokładnie to samo, zachwalał swój towar. Kupiliśmy kilka kolejnych wisiorków i bransoletek i popłynęliśmy na Diamond Beach na ostatnie leniwe plażowanie. Leń do ostatniego dnia nie dopadł jedynie Bartka i Makgajwera. Nasz joga master znalazł zaciszne miejsce w bibliotece koło restauracji, gdzie praktykował przez ponad dwie godziny. Makgajwer natomiast zrobił dziś mocny akcent po plaży 5 x 1,5 km.

Posiedzieliśmy na plaży do zachodu słońca i po wzburzonym morzu wróciliśmy na Lamu.

Artykuł Włoska pizza na kenijskiej ziemi pochodzi z serwisu parawruch.pl.

25.01

Dziś postanowiliśmy popłynąć na plażę na przeciwległej wyspie Manda. Arnold podał nam nazwę miejsca, gdzie znajduje się przyjemna restauracja i zadaszone miejsce z leżakami na plaży. Z reguły wieje tam także słabszy wiatr. Po poprzednim plażowym dniu byliśmy trochę spaleni i chętnie chcieliśmy odpocząć od słońca.

Plaża „diamond beach” okazała się strzałem w dziesiątkę. Szeroka, o delikatnym, jasnym piasku i pusta. Dopłynęliśmy na nią łódką z przystani na Lamu. Po przybiciu do brzegu przybiegło do nas kilka radośnie merdających ogonami psów. Zajęliśmy miejsca na leżakach i poszliśmy do baru coś zamówić. Mieli dobre, świeżo wyciskane soki owocowe oraz różne makarony i pizze wypiekane w opalanym drewnem piecu. Skosztowaliśmy ich później, były wyśmienite.

Dzień upłynął nam na opalaniu i pływaniu. Makgajwer pobiegał po plaży, Bartek zrobił w cieniu swój jogowy trening. Ja poszłam na spacer wzdłuż plaży. Przy plaży znajdują się ładne butikowe hotele w stylu suahili i prywatne domy. Póki co nie ma ich jeszcze dużo, wyspa nie jest oblegana przez turystów. W jednym z ogrodów pracowali dwaj młodzi chłopacy. Zaczęliśmy rozmawiać. Poczęstowali mnie owocami tamaryndowca zerwanymi prosto z drzewa. Mają słodko cierpli smak. Wczoraj piliśmy z nich sok. Posiedzieliśmy tu do wieczora. Po południu zaczęły przypływać inne łodzie dhow z turystami, którzy z tego miejsca szykowali się w rejs po oceanie o zachodzie słońca. Podszedł do nas też masaj, który sprzedawał ręcznie robione bransoletki i inną typowo masajską biżuterię. Ania kupiła od niego bransoletkę na kostkę.

Wieczorem zadzwoniłam po naszego kierowcę, z którym przypłynęliśmy na Mandę. Mimo sporego wiatru i dużych fal bezpiecznie odwiózł nas na Lamu. Na naszej wyspie wstąpiliśmy jeszcze na sok i coś małego na kolację. Wąskimi  uliczkami wróciliśmy do domu. Noc zapowiadała się ciepła i duszna.

Artykuł Diamond beach na wyspie Manda pochodzi z serwisu parawruch.pl.