Wczoraj wieczorem mocno padało i ścieżki w lesie były obłocone, a łąki podmokłe. Dotarliśmy do polany, na której kilka lat temu także robiliśmy trening z chłopakami. Bardzo lubię to miejsce. Otaczają je wysokie, baśniowe drzewa, u nas takich nie ma. Często, tak jak i dziś, skaczą po nich czarno-białe małpy. Las aż tętni życiem i odgłosami.

Czytaj więcej…

Poszliśmy na boisko. Chłopacy już biegali i się rozgrzewali. Yacool zrobił dziś z nimi trening techniczny, podobny do tego sprzed kilku dni w lesie. Na koniec chłopacy wzięli długie kije, z którymi biegali by bardziej wyczuć bujanie ramionami, i by łatwiej im było zminimalizować zbędne przyruchy.

Czytaj więcej…

Artykuł Iten 2018/19 (02) pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Wypiliśmy herbatę i około 13 poszliśmy na lunch do wczorajszej knajpki, prowadzonej przez Nancy. Przed lokalem spotkaliśmy jeszcze jednego znajomego, Jacksona. Był z nami rok temu w Tanzanii, gdzie razem z resztą ekipy biegł maraton.

Czytaj więcej…

Artykuł Iten 2018/19 (01) pochodzi z serwisu parawruch.pl.

06.01

Rano poszliśmy na nasze skrzyżowanie, gdzie mieliśmy spotkać się z Meshackiem i Danielem oraz teamem Niebieskiego Keniola. Mieliśmy ze sobą rower, yacool chciał z niego ponagrywać biegaczy. Kilkanaście minut po 10 podjechał pick-up, w nim coach Eryk i reszta ekipy. Wrzuciliśmy rower na pakę, Keniole też na nią wsiedli, my z yacoolem mieliśmy miejsce w środku obok kierowcy – Eryka. W drodze na Tambach rozmawialiśmy z coachem. Yacool wyjaśniał mu czym się zajmuje i co chciałby dziś zrobić z jego grupą. Eryk też jest nadal czynnym biegaczem, jest po 30-tce, do tej pory głównie pejsował kobietom na maratonach, teraz ma w planie przygotować się do własnego maratonu. To on biegł w białej koszulce na filmiku yacoola z Niebieskim Keniolem, nagranym w 2016 r.

Po przybyciu na stadion, Kenijczycy zaczęli się rozgrzewać. Yacool nie wtrącał się w ich rozgrzewkę, zapowiedział tylko, że po niej to on poprowadzi trening techniczny. Tak jak przypuszczał z rozgrzewki zrobiły się zawody. Grupa zaczęła kręcić kółka na stadionie, przez 30 minut. Zaczynali od około 4:10, a kończyli po 3:40 i szybciej. Gdy skończyli byli nieźle zgrzani, zwłaszcza że dziś było piękne słońce i naprawdę gorąco. Tambach leży o około 500m niżej niż Iten i jest tu dużo cieplej.

Gdy ochłonęli yacool trochę im wytłumaczył na czym się dziś skupi i do czego będzie chciał z nimi dojść. Opowiadał o tym jak pracują mięśnie, czym jest wkrętka i że spróbujemy dziś uzyskać to co Lumbazi ma naturalnie,, a nawet o tym nie wie. Było mówione o ruchu kangura, a w szczególności strusia i sprężynowaniu. Yacool wspomniał też o projekcie sub12/5k i sub25/10k. Pokazaliśmy im najprostszy z pach-pachów, czyli typowej koordynacji zewnętrznej autorstwa yacoola, jaką stosuje, by pozaginać wszystkich na zajęciach. Niebieski Keniol nie mógł złapać. Yacool się nawet ucieszył stwierdzając, że to jeden z elementów, które można jeszcze w nim poprawić. Potem pokazał grupie ćwiczenia na torowanie powięzi. Tu też Lumbazi miał problemy, potem zaskoczył. Coś co ma naturalnie w biegu sprawiało mu trudności, gdy miał to zrobić na zawołanie.

Następnie przeszliśmy z nimi na bieżnię. Zaczęliśmy od nożyc w różnych układach i krótkich odcinków w truchcie na łapanie sprężyny. Podczas rozgrzewki biegali średnio, żadnych rewelacji. Teraz po dosłownie kilku sugestiach zaczynali zupełnie inaczej wyglądać w biegu. Najbardziej zaskoczyła nas i coach’a dziewczyna o imieniu Suzi. Na rozgrzewce biegała płasko i z pięty. Tu jak yacool kazał jej lądować na palcach zaczęła sprężynować jak Niebieski Keniol. Wyglądała naprawdę super. Kolanka jej szły do środka, stopy pod pośladki nawet w wolnym biegu. Dostała ksywkę Lumbasia. Yacool był zdumiony jak w krótkim czasie można wręcz kopiować ruch Lumbaziego przez część grupy. Byli w stanie uzyskać taki ruch jaki zawsze zwracał jego uwagę, gdy analizował biegaczy na Kamariny i w Iten. W biegu Lumbaziego nawet w truchcie widać lekkość i niesamowitą swobodę. To jest joga w biegu. Meshack przez całą rozgrzewkę biegł obok lub za nim i wczuwał się w jego rytm. Myślę, że miał dziś naprawdę niezłą lekcję.

Później zrobili kółko na przemian 50 m z rękoma ustawionymi do boku, a potem z przejściem do normalnego truchtu. Mieli wyczuć pracę góry i starać się zatrzymać bujanie ramionami. Na koniec w grupach po 4 osoby porobili kilka 100 metrowych przebieżek. Yacool jeździł za nimi na rowerze i nagrywał. To był naprawdę wartościowy trening, czekaliśmy na to dwa tygodnie.

Wracając do Iten rozmawialiśmy jeszcze z coach’em. Chcemy to powtórzyć. Zapraszaliśmy ich także na udział w zajęciach jogi, gdy doleci do nas Bartek. W Iten poszliśmy wszyscy do knajpki na herbatę i chapati, zapłaciliśmy kilkudolarowy rachunek. Dla nas też była to świetna lekcja i nowy materiał do analiz yacoola. W międzyczasie skończyła się karta w aparacie, na szczęście wzięliśmy zapasową. Dzięki Robertowi z Optyczne.pl i firmie Feiyutech mamy super sprzęt do robienia nagrań. Yacool ma tyle materiału, że do wiosny nie wyjdzie ze swojego studia, by wszystko zmontować. A to dopiero połowa naszego pobytu tutaj.

Jutro przed południem mamy w planach trip do Eldoret, zobaczyć tamten stadion i może skoczymy też do Kaptagat, obozu Eliuda Kipchoge. Podobno 6 stycznia miał już wrócić z zimowych wakacji.

Artykuł Joga w biegu pochodzi z serwisu parawruch.pl.