Zaprosiłam więc Gaję ponownie na nasze najbliższe warsztaty biegowe w podpoznańskim Iten. Poprosiłam, by przygotowała dla nas warsztat z tego zakresu. Gaja zgodziła się i w najbliższą sobotę popracujemy z relacją obręczy barkowej do reszty ciała.  Poszukamy połączenia między łokciem, a mięśniem lędźwiowym, między sacrum i rękoma. Popracujemy na spiralach, by zmobilizować przejście piersiowo-lędźwiowe, które łączy nogi z tułowiem. Biegacze będą mogli potem spróbować poczuć różnicę w trakcie swojego biegowego treningu.
Każdy może dołączyć do spotkania, nie trzeba być biegaczem 😉

Koszt warsztatu: 20 zł
Należy wziąć matę do ćwiczeń.
Miejsce: Tuczno pod Poznaniem, ul. Leśna 26

Data: 29.09.2018, godz. 12:00 – 14:00

Osoby zainteresowane proszę o kontakt: agata.dziubalka@gmail.com

Artykuł Praca z ciałem – obręcz barkowa pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Piątek
Zaczynam się powoli gubić w numerowaniu kolejnych weekendowych warsztatów. Jest koniec sierpnia i pogoda nie sprzyja już pływaniu więc odwiedzający nas biegacze mogą jeszcze bardziej skupić się na aspekcie biegowym. Choć jak się często okazuje yacool treningi z zawodnikami zaczyna od chodzenia i uświadamiania jakie już tu są napięcia w ciele. W piątek przyjechał do nas z Gdańska Robert. Śledził od jakiegoś czasu filmy yacoola na youtubie i wpisy na blogu. Czyta też bloga „Porannego Biegacza” – Antona z naszego ostatniego turnusu biegowego. Robert stwierdził, że bezpieczniej dla niego będzie i pewnie też szybciej zaskoczy o co właściwie chodzi, jak po prostu przyjedzie do naszego Iten na bezpośrednie spotkanie. Obawiał się, że może nie do końca rozumieć jak ma wykonywać pokazywane przez nas ćwiczenia w necie.

W miniony weekend byliśmy na warsztatach prowadzonych przez Gaję Karolczak (terapeutkę Integracji Strukturalnej, Gaja przeprowadziła też warsztat na ostatnim naszym obozie), na których na bazie ostatnio wydanej książki Mary Bond „Jak prawidłowo chodzić, stać, siedzieć” uczyliśmy nasze ciało nowych wzorców. To oczywiście wymaga dłuższej pracy, koncentracji, a przede wszystkim codziennej uważności. Niesamowite dla mnie są zawsze te chwile, gdy uświadamiam sobie rzeczy, o których na co dzień nie myślę. Jak na przykład to, że mam napięty język, i że można go rozluźnić „kładąc” go na dolnym podniebieniu. Albo, że używam głównie kciuka, palca wskazującego i środkowego, a pozostałe dwa są nieruchome (zróbcie sobie prosty test, chwyćcie za butelkę i zobaczcie jak rozkładacie jej ciężar w dłoni, albo których palców używacie pisząc na klawiaturze komputera). Kupiłam sobie tę książkę i dopiero zaczęłam ją studiować, jest napisana w prosty i przystępny sposób, zawiera wiele ćwiczeń do samodzielnego wykonania. Już we wstępie wpadło mi w oko kilka sformułowań na temat naszej postawy ciała:
Postawa ciała to „odzwierciedlenie zarówno stanu ciała, jak i umysłu. Postawa to nie jest ciało statyczne, pozostające w bezruchu – ale to, jak wykorzystujemy je w ruchu. Prawidłową postawę ciała charakteryzuje to, że ruch z wdziękiem i bezwysiłkowo przepływa między kończynami a tułowiem. Postawa jest wynikiem interakcji z otaczającym nas światem. Wpływa na nią to, jak odnosimy się do różnych wydarzeń w życiu i jak je odczuwamy w ciele, jaki mamy stosunek do ludzi i rzeczy. Na naszą postawę rzutują także standardy kulturowe i religijne, warunki geograficzne, w jakich żyjemy… głównie jednak grawitacja. By mieć prawidłową postawę, praktycznie nie musimy nic robić ze swoim ciałem. Co innego jest tu potrzebne – nauka odczuwania. Wykonywanie ćwiczeń bez świadomości własnego ciała może jednak pogorszyć to co nie działa prawidłowo. Wzmacniając mięśnie wokół struktury, która jest już napięta, jeszcze bardziej zamykasz swoje ciało i utrwalasz nierównowagę.”

Yacool zawsze każdego bacznie obserwuje, to jego zboczenie, mało kto zdaje sobie z tego sprawę. W czasie, gdy Robert wnosił swoje rzeczy do domu, Jacek skanował jego sposób poruszania się. To co rzucało się w oczy, to napięta górna część ciała, pochylona w dół głowa, kolana odchodzące na zewnątrz, głośne tupanie. Pierwszym treningiem była więc nauka chodzenia, poprzedzona manualką na kozetce. Zadaniem Roberta po tym było poczucie swojego ciała, próba wyczucia gdzie się napina, dlaczego chodzi tupiąc tak głośno. Dopiero potem chłopacy przeszli do rozgrzewki i szukania w ciele sprężystości. Przygotowania do wyjścia na potruchtanie zajęło im z dobre 1,5h. Później poszli w las. Wrócili zadowoleni, yacool stwierdził, że nie ma tragedii, a Robert reaguje na sugestie, udaje mu się też robić przywiedzenie kolanem. Dla Roberta były to nowe odczucia i doświadczenia.

Wieczorem zasiedliśmy, a właściwie położyliśmy się przed tv i oglądaliśmy ostatni w tym sezonie finałowy miting Diamentowej Ligii. Najwięcej emocji wzbudził bieg na 5000 m, gdzie 18-letni Selemon Barega (ETH) otarł się o rekord świata Kenenisy Bekele. Uzyskał czas 12:43.02, raptem o 6 sekund gorszy od rekordu świata. Bieg był bardzo szybki, bo aż ośmiu biegaczy złamało w nim 13 minut.

Artykuł IV warsztaty z techniki biegu dz. 1 pochodzi z serwisu parawruch.pl.

Sobota

Zgodnie z zapowiedzią Łukasz obudził się przed 5 rano. Szczerze mówiąc nie wierzyłam, że tak wcześnie wstanie, bo kładliśmy się wszyscy mocno zmęczeni. Grzecznie czekał, aż reszta ekipy się wybudzi. Najdłużej pospał sobie Anton, nomem omem autor bloga „Poranny Biegacz” 😉

Dziś mieliśmy w planach sporo zajęć nie tylko biegowych. Zaczęliśmy od rozgrzewki i poszliśmy w teren. Tradycyjnie często się zatrzymywaliśmy i różnymi ćwiczeniami yacool starał się wzbudzić w chłopakach większą świadomość ich ciał. Anton pracował nad uruchomieniem pośladków, Robert nad sztywną sprężyną, która fajnie zaczynała już wchodzić. Amadi starał się wzmocnić przywiedzenie, a Łukasz rozluźniać plecy – u niego akurat dużym plusem jest stabilna miednica i twarda sprężyna. Yacool sporo ponagrywał, także w parach, by potem wspólnie przeanalizować ruch chłopaków. Koło południa dojechał Daniel z Tych (na poprzednim obozie dostał ksywkę „biały Keniol”) i razem poszliśmy schłodzić się do jeziora. Pogoda w trakcie naszych obozów za każdym razem jest wyśmienita. Gdy wróciliśmy do bazy, czekał tam już na nas Mateusz (Kiprop). Yacool wziął Matiego i Daniela na indywidualny trening. Obaj mają fajną sprężynę. Zrobił z nimi rundę po lesie, wrócili w sam raz na Diamentową Ligę w Birmingham. Zjedliśmy obiad i rozłożyliśmy się przed tv na wspólne oglądanie i komentowanie.

Po południu wyszliśmy na drugi trening. Tym razem coś czego dawno nie robiliśmy – koordynacja w marszu i truchcie. Chłopacy trochę byli zaskoczeni, jednym wchodziło lepiej, innym gorzej. Z pewnością bezlitośnie odkryły się wszelkie usztywnienia, napięcia i braki motoryczno-koordynacyjne. Po półgodzinnej sesji całą grupą poszli pobiegać.

Wieczorem zgodnie z umową przyjechała do nas Gaja Karolczak, zajmująca się terapią Integracji Strukturalnej. Dojechało też jeszcze paru znajomych, którzy chcieli wziąć udział w tym warsztacie. Gaja poleciła, abyśmy dobrali się w pary i zaczęliśmy pracę ze stopami. Opowiadała nam o budowie stopy i pokazywała zabiegi, którymi rozluźnialiśmy różne jej fragmenty. Każdy z palców ma połączenie z częściami wyżej położonymi w ciele, odpowiednio je uciskając można je stymulować i faktycznie poczuć nacisk czy to w kości krzyżowej, czy panewce biodrowej. Bardzo ciekawe obserwacje. Oczywiście była przy tym kupa śmiechu, w końcu nie co dzień jeden facet masuje stopy innemu, zupełnie obcemu ;). Po tych masowaniach wstaliśmy i wyczuwaliśmy różnice w staniu. Potem przeszliśmy do ćwiczeń rozluźniających cały kręgosłup. Na koniec uczyliśmy się „chodzić od kolan” i wzbudzaliśmy naszego partnera do marszu poprzez popchnięcie jego kości krzyżowej. Po zakończeniu sesji długo jeszcze rozmawialiśmy i wymienialiśmy doświadczenia nie tylko o bieganiu. Gaja ma mnóstwo pomysłów na tego typu spotkania i będziemy chcieli, by odwiedzała nas z warsztatami na kolejnych obozach.

Na kolację zajadaliśmy się wielkim bochnem chleba upieczonym przez tatę Daniela. Tak się jakoś składa, że niemal wszyscy przyjeżdżający nas biegacze są albo wegetarianami, albo weganami.

Niedziela

Obudziliśmy się koło ósmej, niespiesznie, każdy w swoim tempie. Yacool zaczął od zrobienia pulsingu Danielowi. Ja z innymi chłopakami zrobiłam spokojnie jogę. Potem w ramach rozgrzewki przerobiłam z częścią grupy nasze układy koordynacyjne w statyce. Amadi miał za zadanie porozciągać dolne plecy, a yacool pognębił jeszcze trochę pośladki Roberta, by ten ruszył do biegu w pełni rozgrzany i zmiękczony. Całe przygotowania do treningu zajęły nam sporo czasu, ale to jest też założenie tych obozowych spotkań, brak pośpiechu. W końcu yacool na rowerze, a my świńskim truchtem ruszyliśmy na leśne ścieżki. Dziś zwłaszcza Anton wyglądał znacznie lepiej w biegu. Udało mu się bardziej poluzować nogi i zaczął też sprężynować. Jacek sporo ponagrywał. Po powrocie na działkę usiedliśmy przed telewizorem i zaczęliśmy oglądać nagrania. Yacool komentował i wskazywał co u kogo jest ok, co się polepszyło od ostatniego razu, a co jest do poprawy. Podsumował na czym każdy powinien się skupić w dalszej samodzielnej pracy nad ruchem. Anton ugotował nam na obiad makaron z pysznym warzywnym sosem na ostro. Trochę powykrzywiało nam twarze przy jedzeniu, ale mimo to wszyscy sięgali do gara po dokładkę ;).

Po południu chłopacy porozjeżdżali się i Sudan z yacoolem w końcu spokojnie mogli iść spać.

Kolejne terminy warsztatów:

31.08-02.09, 14-16.09, 28-30.09.

Artykuł III warsztaty z techniki biegu dz. 2 i 3. pochodzi z serwisu parawruch.pl.