Kreta – Spinalonga

Spinalonga – wyspa trędowatych u wybrzeży Krety. Dawniej część półwyspu, ok 1500 r.p.n.e. oddzielona od stałego lądu na skutek trzęsienia ziemi. W XVI w Wenecjanie zbudowali na wyspie twierdzę. W latach 1903-1957 było tu leprozorium, miejsce zsyłki chorych na trąd.
Na bramie, przez którą chorzy przybywali na wyspę znalazł się cytat z „Boskiej komedii” Dantego: „Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy wchodzicie”.
Początkowo zesłani mieli tu bardzo ciężkie życie, brakowało wody pitnej, jedzenia, ubrań. Cześć z nich zamieszkała dawne domy weneckie i osmańskie, reszta mieszkała w ruinach. Z upływem czasu sytuacja zesłańców poprawiała się. Chorzy zaczęli otrzymywać zapomogi, więc mogli robić zakupy. Okazję do handlu wykorzystała ludność z okolicznych wysepek, która zaczęła dostarczać im mięso, jajka i warzywa oraz odzież.
W latach 30-tych, dzięki jednemu z pacjentów (zarażonemu trądem studentowi prawa z Aten) na wyspie powstał teatr, kino i szkoła. Zaczął on też organizować trędowatych, którzy utworzyli bractwo chorych, zyskując w ten sposób możliwość skutecznego nacisku na władze.
Wraz z rozwojem medycyny i uleczaniem trądu wyspa zaczęła się wyludniać. Ostatni wyspę opuścił w 1962 r. ksiądz. Zgodnie z tradycją Greckiego Kościoła Prawosławnego, która mówi, że osoby zmarłe muszą być upamiętnione 40 dni, 6 miesięcy, rok, trzy i pięć lat po śmierci.
Popłynęliśmy na wyspę z Plaki. Kapitan okrążył całą wyspę, dzięki temu mogliśmy przyjrzeć się jej potężnym murom. Później zwiedziliśmy ją od środka. Budynki były całkiem dobrze zachowane. Wewnątrz jako ekspozycja wystawione były m.in kamienne tablice, na których wyryte były gry logiczne – kółko i krzyżyk, warcaby, labirynty. W ten sposób uwięzieni na wyspie zabijali czas i ćwiczyli umysł, zapewne by nie zwariować…
Obeszliśmy wyspę dookoła, wdrapaliśmy się na jej najwyższy punkt. Widoki wspaniałe, choć historia wyspy przygnębiająca…